ब्राह्मणः प्राजापत्यं प्रायश्चित्तं समाचरेत्, तेन सः शुद्धिम् आप्नोति। अन्यदानानि कोटिशः अपि, तेषां किम् प्रयोजनम्? गोदानस्यैव श्रेष्ठता प्रतिपाद्यते। गोः प्रसवकालं प्रतीक्षेत, तां दातुम् इच्छन्। प्रसवसमये वत्सस्य मुखं योनिद्वारे दृश्यते। हे पृथिवि, या गोः शरीरे यावन्ति लोमानि सन्ति, तावन्तः पुण्यसंख्याताः दातारः सन्ति। ये ताम्रवर्णाः गावः सदा ददति, ते ब्रह्मलोकं नित्यं वसन्ति। स्वर्णं वा रजतं वा ब्राह्मणस्य हस्ते निधाय, तस्य हस्ते जलं प्रक्षिप्य, शुद्धया वाचा मन्त्रं पठेत्। एवं दत्ते भूमौ निःसंशयं रत्नसमृद्धिः भवति। पितृभिः प्रमुदितः सः विष्णोः परमं पदं प्राप्नोति। यो महान् पापी, मिथ्याचारी, ब्राह्मणदुषकः अपि, सः गोदानात् शुद्धिं लभते। तस्मिन् दिने तस्य आहारः पयोधान्यं वा केवलं पयः स्यात्। तस्मै पञ्चाशतः अर्धम्, तस्यापि पुनरर्धम् दद्यात्। एतद् द्विमुखं स्वीकृत्य, उभयत्र शान्तिः स्यात्। "त्वां स्वीकरोमि हे गोः, विशेषतः कुलस्य हिताय," इति वदेत्। "मम सर्वदा कल्याणं भूयात्—हे रुद्राङ्गि, नमो नमः!" इति प्रार्थयेत्। "कः दत्तवान्? कस्यार्थं दत्तम्?" इति पृथिव्यां उच्चार्य, या गोः जन्मे दत्ता, तां पृथिव्यां यः ददाति, तस्य सा चन्द्रमुखी, हेमद्रववर्णा इति कथ्यते। यः प्रातःकाले समाहितचित्तः एषां श्लोकानां पाठम् करोति, श्राद्धकाले वा यः पवित्रं पाठं करोति, द्विजातिभ्यः पूर्वं निष्कपटेन यः पठति, यः नित्यं मनःसमाधाय शृणोति, तस्य पुण्यलाभः निश्चितः। होतृः उवाच—"हे नृप, पृथिव्यै गोः परमं माहात्म्यं मया उक्तम्। सर्वपापविनाशकं सर्वं तव निगदितम्। सर्वकामसमृद्धः वैष्णवं पदं प्राप्नोति।" दृश्यां गोमां स्वर्णेन सह दद्यात्, हे नृपश्रेष्ठ! सा सर्वपापं नाशयति, भोगमोक्षप्रदा च। यः गोफलं प्राप्नोति, तस्य कामफलार्थं, हे नराधिप, एषा कार्तिकी आगता। एषा सदा देवदानवयक्षाणां योग्यास्ति। कार्तिक्याः द्वादश्यां सर्वरत्नानि संग्रह्य, सः कुलगुरवे भक्त्या दद्यात्। तस्य दत्तानि यथोक्तं फलं यान्ति। विशेषतः ब्रह्माण्डस्य अंशं हविष्यम् अर्पयेत्। तेन यत् कृतं, दत्तं, जपितं, स्तुतं वा, तत् सर्वं सफलम् भवति। तेन मुहूर्ते सः ब्रह्माण्डं ऋषये विधिवत् दत्तवान्। अतः, हे राजेन्द्र, त्वमपि तत् दत्वा सुखी भव। सः परमां सिद्धिं प्राप्नोति, यत्र गत्वा न शोचति। एषा सर्वकामसम्पत्ति: संक्षेपेण त्वयि उक्ता, हे देवी।