सर्वेषु शुद्धेषु सा शुद्धतमाऽस्ति, सर्वेषु शुभेषु शुभतमाऽस्ति। तपांसां मध्ये सा परमं तपः, व्रतानां मध्ये सा श्रेयः। यानि पृथिव्यां तीर्थानि गुह्यस्थानानि सन्ति, तानि सर्वाणि तया संलक्ष्यन्ति। द्विजातिनां सायंप्रातः अग्निहोत्रयागाः, विविधैः मन्त्रैः सततं क्रियन्ते। तैः उत्तमद्विजैः सूर्यप्रभायुक्तैः विमानैः आकाशे आरोहणं क्रियते। रक्तनेत्रा हरिता गौः सूर्यसुखं ददाति। पूर्वं वर्णिताः शुभलक्षणयुक्ताः हरिताः गावः संगमेषु पूज्यन्ते, पापकृत् विनाशयन्ति। अग्निजा तथा सुवर्णा नाम देवी अपि उल्लिख्यते। पतितः जनः अधमः, चाण्डालवत् ज्ञेयः। यथा यज्ञे श्वानः दूरात् वर्ज्यते, एवं दूरात् तं वर्जयेत्। पापकर्मनिष्ठाः शूद्राः न संभाषणीयाः, न स्वीकरणीयाः। ते भूमेः मलं भक्षयन्ति, दीर्घकालं विष्ठाभोजकाः जाताः। एवं जीवन् शूद्राणां गतिं शृणु। रौरवं घोरनरकं शतकोटिवर्षाणि तिष्ठन्ति। श्वानयोनि विमुक्ताः, पुनः विष्ठाभक्षजन्मनः कृमयः भवन्ति। पुनः पुनः जन्मन्यभ्युपेत्य, मोक्षं न प्राप्नुवन्ति। तस्माद् आरभ्य, तेषां पितरः अपवित्रेषु वसन्ति। पृथिव्यां ब्राह्मणैः सदा दूरात् वर्जनीयः। ब्राह्मणः प्राजापत्यं तपः आचरितव्यं, तेन शुद्धिः प्राप्त्यते। कोटिशः दानानि अन्यानि किम्? तादृशं दानं व्यर्थम्। प्रसूत्यर्थं गवां प्रतीक्षा कर्तव्या, तस्याः दानाय। प्रसवद्वारस्य समीपे वत्सस्य मुखं दृश्यते। हे पृथिवि, यावन्ति रोमाणि गवां वत्सयुक्तायाः शरीरे सन्ति, तावन्तः दातारः हरितगवां ब्रह्मलोकं नित्यं प्राप्नुवन्ति। स्वर्णं वा रजतं ब्राह्मणस्य हस्ते स्थाप्य, तस्य हस्ते जलं सम्पात्य, शुद्धवाचा पठेत्। एवं दत्ता भूमिः रत्नैः पूर्णा भवति, नात्र संशयः। पितृभिः हृष्टः, विष्णोः परमं स्थानं प्राप्नोति। महापापयुक्तः, ब्राह्मणदूषकः अपि, गोदानेन शुद्धिं प्राप्नोति। तस्मिन्नेव दिने तस्य भोजनं पयोधान्यं वा केवलं क्षीरं भवेत्। तस्य 'पञ्चाशत् अर्धम्', ततः पुनः अर्धम्। उभयदिक् स्वीकरणं कृत्वा, उभयत्र शान्तिः भवतु। 'त्वां स्वीकरोमि, हे गौः, विशेषतः कुलस्य हिताय' इति। 'मम सदा कल्याणं भवतु—हे रुद्राङ्गे, नमः नमः' इति। 'कः दत्तवान्? कस्यार्थं दत्ता?' इति पठित्वा, हे पृथिवि। यः जन्मसमये गवां दानं करोति, हे पृथिवि, तस्य गौः चन्द्रमुखी, सुवर्णसदृशवर्णा इति वर्ण्यते।