यः श्रद्धया एतद् शृणोति वा शृावयति च, सः पुरुषः—इति महदनुग्रहम् लभते। एवं 'नवनीतधेनुदानमाहात्म्य'नाम्नि श्वेतविनीताश्वाख्यायाम् श्रीवराहपुराणे सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ लवणधेनुदानस्य माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि—शृणु, राजेन्द्र। यः पृष्ठभूमिम् सम्यक् लिप्त्वा, तत्र कृष्णाजिनम् कुशैः सह स्थापयेत्, तदा तत्र चतु:पादम् वत्सं निर्माय, तस्य शृङ्गे इक्षुरसेन कारयेत्। तस्य मुखं गुडेन, दन्तान् फलैः, नेत्रे रत्नैः, कर्णौ पत्रैः निर्मितौ स्याताम्। सूत्रपुच्छं, ताम्रपीठं, कुशरोमं, क्षीरदायिनीं च तां धेनुं कुर्यात्। सा सम्यक् गन्धपुष्पधूपैः पूजिता स्यात्। एवं नक्षत्रग्रहदोषनिवारणं सदा साधयेत्। तां श्रोत्रियं वेदविदं वेदाङ्गपारगं द्विजं, सदाचारिणं, अग्निहोत्रिणं च सम्पूज्य, पूजां कृत्वा मन्त्रं जप्त्वा, पुच्छसंनिधौ स्थित्वा, तां धेनुं वस्त्रयुग्मेनाच्छाद्य, चर्म दद्यात्। पूर्वोक्तविधिना ब्राह्मणं सम्यक् पूजयेत्। मन्त्रं जपित्वा तां समर्पयेत्। सा सर्वेषां प्राणिनां रसरूपा, सर्वैर्देवैः पूजिता। लवणधेनुदानं कृत्वा, एकं दिनं तिष्ठेत्। शक्त्या सह—सहस्रेण वा शतेन वा सुवर्णेन च दद्यात्। यः श्रद्धया एतद् शृणोति, शृावयति वा, स नरः पुण्यं प्राप्नोति। एवं श्वेतविनीताश्वाख्यायाम् श्रीवराहपुराणे लवणधेनुमाहात्म्यनामकः अष्टोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ कर्पासधेनुदानस्य माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि, राजन्। अयनसंधौ, पुण्यकाले, युगादौ, ग्रहपीडितानां, दुःस्वप्नदर्शनात्, अद्भुतदर्शनात् च, गोमयेण लिप्तायां गव्यां, तत्र कुशान् तिलांश्च स्थापयेत्। धूपदीपनैर्वैदिकद्रव्यैः पूजयेत्, अनसूयया। न्यूनतमं तु भारतः, वित्ते च छलं वर्जयेत्। वत्सं चतुर्थांशेन नियमानुसारं निर्माय, तस्य शृङ्गे सुवर्णमयं, पादौ रजतमयौ कुर्यात्। एवं सम्यक् विश्वासपूर्वकं सम्पूर्णं कृत्वा, स्वहस्तेन श्रद्धया प्रयत्नेन च दद्यात्। यस्य कृते सर्वदेवतासमूहः स्थितः, त्वया विना कश्चित् नास्ति। एवं श्वेतविनीताश्वाख्यायाम् श्रीवराहपुराणे कर्पासधेनुदानमाहात्म्यनामकः नवत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ धान्यधेनुदानस्य माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि, शृणु राजन्। अयनसंधौ, विषुवति, विशेषतः कार्तिके मासि, दशगव्यदानसमं पुण्यं लभ्यते। तत्र कृष्णाजिनं पूर्ववत् स्थापयेत्। उत्तमां धेनुं चतुर्द्रोणयुक्तां च निर्माय, वत्सं चतुर्थांशेन नियमानुसारं स्थापयेत्। तस्य शृङ्गे सुवर्णमयं, पादौ रजतमयौ, नासिका गोमेधेन, अगुरुचन्दनयुतया च कुर्यात्। दन्तान् मुक्ताफलैः, मुखं सर्पिषा मधुना च निर्मितम्। पादान् इक्षुदण्डैः, पुच्छं शुभवस्त्रैः अलङ्कुर्यात्। एवं श्रद्धया, विधिपूर्वकं, विविधधेनुदानमाहात्म्यं शृण्वन् वा शृावयन् च, महान् पुण्यलाभः भवति—इति श्रीश्वेतविनीताश्वाख्यायां श्रीवराहपुराणे एतेऽध्यायाः समाप्ताः।