दानसमये विधिविहितं मन्त्रम् उच्चार्य, ब्राह्मणं सम्यक् पूजयित्वा, तं मुद्राभिः कर्णालङ्कारेण च शोभयेत्। यथाशक्ति दानं दत्त्वा, कञ्जुष्यम् विहाय, तस्य हस्ते दानं निवेश्य, सुगन्धितैः पुष्पैः चन्दनैः च गोदत्तिं कुर्यात्, गोमुखं च सस्नेहं पश्येत्। ब्राह्मणः तत्र एकदिनं केवलं शर्करां भुञ्जीत, त्रिदिनं तिष्ठेत्; सा गौः सर्वपापानि हन्ति, सर्वकामान् च ददाति। सर्वकामसम्पत्तिः तस्य लभ्यते—एषु विषये न किञ्चन संशयः अस्ति; ये दानस्य साक्षिणः भवन्ति, ते परमं स्थानं प्राप्नुवन्ति। यः श्रद्धया एतद् शृणोति वा पठति वा, सः सर्वपापविमुक्तः विष्णुलोकं गच्छति। अथ मधुगोदानस्य माहात्म्यं कथयामि। मधुगोः सर्वपापनाशिनीं विधिं वर्णयामि। मधुना कृतां गाम् षोडशपूर्णकलशैः सम्यक् निर्मायेत्। तस्याः मुखं सुवर्णेन, शृङ्गेण च अगारुचन्दनाभ्याम् निर्मितम्। पादौ इक्षुरसस्य, शुक्लचादरेण आच्छादितम्। ओष्ठौ पुष्पैः कृतौ, दन्ताः फलैः अभिहिताः। कर्णौ सुशोभितैः पत्रैः सम्यक् समलङ्कृतौ। चतुर्दिशं तिलपत्रपात्राणि स्थापयेत्। ताम् ताम्रगाम् निर्माय, सुगन्धितैः पुष्पैः पूजयित्वा, उत्तरायणेषु वा, ग्रहणे वा, स्वेच्छया वा, तां ब्राह्मणाय दीनाय, वेदविदुषे, अग्निहोत्रिणे च दद्यात्। मधुना सह उत्तमां गाम् तस्मै दातव्या। मन्त्रपूर्वकं, वस्त्रयुगेन आच्छाद्य, मुद्राभिः शोभयित्वा, जलोपस्पर्शनं कृत्वा, गाम् दद्यात्। पितरः देवाश्च तुष्टाः भवन्तु; हे मधुगोः, नमः ते। हे देवि, गृह्णामि त्वां, विशेषतः गृहस्यार्थाय। 'मधुवात्' इति मन्त्रेण, अपि अशुचिः सन्, दद्यात्। यः श्रद्धया मधुगोः ददाति, सः ब्राह्मणः त्रिरात्रं मधुक्षीरं भुञ्जीत्। यत्र नद्यः मधुना प्रवहन्ति, कर्दमः क्षीरमयः अस्ति, तत्र सः सुखान् भुञ्जीत्, ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। महाभोगान् भुञ्जित्वा, विष्णुलोकं गच्छति। मधुगोदानात् विष्णुसंयोगं प्राप्य, सर्वपापविमुक्तः, विष्णुलोकं गच्छति। एवं श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वकथायाम् मधुगोमाहात्म्यनाम शतचतुर्थोऽध्यायः समाप्तः। अथ क्षीरगोदानविधिं कथयामि। शृणु राजन्। गोचर्मपरिमाणे देशे कुशान् समन्तात् विस्तारयेत्। तत्र गोमयेन सम्यक् आलिप्तं मण्डलं वेदीं स्थापयेत्। तस्याः शृङ्गे सुवर्णेन, चन्दनागारुयुक्तेन अलङ्कृतम्। मुखं गुडेन, जिह्वा च शर्करया कृतम्। पादौ इक्षुरसस्य, केशाः तृणैः, शुक्लचादरेण आवृतम्। पुच्छं राजन्, स्तनौ नवघृतस्य कृतम्। चतुर्दिशं तिलपात्राणि स्थापयेत्। धूपदीपार्चनं कृत्वा, तां ब्राह्मणाय प्रदद्यात्। पादत्राणं, उपानं, छत्रं च दत्त्वा, दानं कुर्यात्। 'आप्यायस्व' इति वेदविहितं मन्त्रं उच्चार्य, विधिपूर्वकं गोदानं कुर्यात्। 'आप्यायस्व' इति मन्त्रेण क्षीरदा गाम् तुष्टां कुर्यात्। ये दानस्य साक्षिणः भवन्ति, ते परमं स्थानं प्राप्नुवन्ति।