वराहपुराणम्

श्रीवराहपुराणस्य श्वेतविनीताश्वकथायां, राजन्, गोदानस्य जलगोदानस्य विधिं शुभे दिने यथाविधि वर्णयामि। तत्र मध्यभागे पूर्णं घटं स्थापयेत्। गौः सुगन्धितवारिणा स्नात्वा सज्जा क्रियेत। वृद्ध्यर्थं पात्रं यन्त्रपुष्पैः सुसज्जितं महान् राजन् स्थापयेत्। तस्मिन् घटे पञ्चरत्नानि निक्षिप्यन्ते, राजर्षे। धात्रिफलं, सरषपबीजं, सर्वाणि धान्यानि च तत्र स्थापयेत्। एकं घृतपात्रं, अपरं दधिपूर्णं पात्रं च स्थापयेत्। गौः सुवर्णमुखी, सुवर्णनेत्री, कृष्णशृङ्गा भवेत्। तस्याः ताम्रपीठं, दुग्धपात्रं कांस्यनिर्मितं, दर्भन fibres युक्तं च भवेत्। कम्बलस्य उपरि पुष्पमालया भूषिता, गुडमुखा, शङ्खदन्ता च गौः स्थाप्यते। शर्कराकाण्डेन निर्मिता, सुगन्धितपुष्पैः अलङ्कृता गौः सज्जा क्रियेत। तां सुगन्धितपुष्पैः पूज्य, विप्राय समर्पयेत्। स विप्रः वेदपारगः, अग्निहोत्रनिष्ठः, धर्मात्मा च भवेत्। यः ददाति, पश्यति, शृणोति वा, राजन्—ब्राह्मणहत्या, पितृमातृहत्या, गोवध, सुरापान, गुरुपत्न्यभिगमनाद्यपि यः पापी—सर्वपापात् विमुक्तः विष्णोर्लोकं प्राप्नोति। यः सम्पूर्णजलगौ ददाति, तस्य दानग्रहिता अपि त्रिरात्रं तत्र तिष्ठेत्—नात्र संशयः। यत्र अप्सराः गीतं गायन्ति, तत्र जलगवां दातृगणः यान्ति। सर्वपापविमुक्तः विष्णुसायुज्यं प्राप्नोति। पापविमुक्तः संयतात्मा स्वर्गं प्राप्नोति। एवं श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वकथायां शततमोऽध्यायः ‘जलगोदानविधिः’ समाप्तः। अथ रसगवां दानस्य महात्म्यं, तस्य विधिं संक्षेपेण वर्णयामि। राजन्, रसपूर्णं घटं, तथा इक्षुरसपूर्णं घटं च गृह्णीयात्। प्राज्ञः तस्य पार्श्वे चतुर्थांशेन कृतेन वत्सं स्थापयेत्। एवं रसगौः इक्षुपादयुक्ता क्रियेत। सुवर्णशृङ्गा, सुवर्णाभरणा, वस्त्रपुच्छा, घृतस्तन्या च भवेत्। फलेन दन्ताः, ताम्रपीठा, शुभा पीठा च गौः क्रियेत्। सप्तशालिधान्यैः भूषिता, चतुर्दिशि दीप्तिमती च भवेत्। चतुर्दिशि चतुर्भिः तिलपात्रैः सज्जिता भवेत्। स्वर्गकामः सदा मधुररसदायिनीं गौः दद्यात्। दाता ग्रहिता च तस्मिन् दिने एकभोजनव्रतं कुर्यात्। दानदृशः अपि उत्तमं पदं प्राप्नुवन्ति। ततो यथोक्तैः मन्त्रैः प्रार्थनां कृत्वा, विप्रः तां गौः समर्पयेत्। दशपूर्वजान्, दशापरजान्, स्वं च एकविंशतिं समर्पयेत्। एवं मधुररसदायिनीं गौः वर्णिता, राजन्। यः प्रतिदिनं श्रद्धया पठति वा शृणोति वा—सर्वे पुण्यं प्राप्नुवन्ति। एवं श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वकथायां एकशताधिकशततमोऽध्यायः ‘रसगवां दानमहात्म्यं’ समाप्तः। अथ शर्करागवां दानस्य महात्म्यं होता उवाच। सर्वकामदां शर्करागवां वर्णयामि। अस्मारिते भूमौ कृष्णमृगचर्मणा कुशैः च आवृत्य तत्र वस्त्रं स्थापयेत्। तत्र बहुशर्करं आनयेत्। शर्करया सर्वाङ्गयुक्तां गौः सुसम्पूर्णां निर्माय स्थापयेत्।