यथा तस्मात् कर्मणः यः पुण्यविस्तारः सम्पद्यते, स पृथिव्यां प्रकटितः दृश्यते। मनसा दीक्षां कृत्वा यः पुनः वराहश्रवणं करोति, तस्य पुण्यलाभः महान् भवति। एवं पूष्करे, प्रयागे, सिन्धुसंगमे च पठितव्यं; तत्रैव च ग्रहणे, संक्रान्तौ च, यः पठति, तस्य फलं प्राप्यते। देवाः अपि तपः कृत्वा, तं चिन्तयन्ति, एवं वदन्ति—कदा वा वयं शरीरं त्यक्त्वा षोडशधा वराहं प्राप्स्यामः? ततः परमं पदं गमिष्यामः, यतः पुनरावृत्तिर्नास्ति। अत्रापि प्राचीनं आख्यानं कथ्यते। स्वेता नाम प्रसिद्धः राजा स्वर्गे वसति स्म। स सर्वां पृथिवीं, पुष्पितवृक्षवनसमेतां, दातुमिच्छति स्म, हे देवि। स भगवान् ब्राह्मणेभ्यः पृथिवीं दातुमिच्छति स्म। सदा अन्नदानं कुरु, यत् सर्वदा सुखदं भवति, इति तस्य उपदेशः। सर्वेषां दानानां मध्ये अन्नदानं श्रेष्ठम्। तस्मात् सर्वप्रयत्नेन अन्नं दातव्यम्, हे महाभाग। रत्नानि, वस्त्राणि, आभरणानि, रम्यनगराणि, गजाः, चर्म च, ब्राह्मणाय दत्तानि, तानि अपि निर्दिष्टानि। स राजा स्वस्य पुरोहितं वसिष्ठं मन्त्रपाठकुलशिरोमणिं सम्बोधितवान्। स सुवर्णरजतताम्रैः द्विजातीनां यज्ञं कृतवान्। परन्तु, द्रव्यस्य लाघवज्ञानात्, अन्नं नादत्तवान्। ततः, हे देवि, कालकर्मवशात् मृत्युः प्राप्तः। स राजा क्षुधया, विशेषतः तृषया, पीडितः अभवत्। तत्र तस्य पूर्वजन्मरूपं दीर्घकालं दग्धं दृष्टम्। राजा पुनः दिव्ययानं आरुह्य स्वर्गं प्राप्तवान्। वसिष्ठः महात्मा तानि अस्थीनि चुष्यमाणानि दृष्टवान्। तदा वसिष्ठेन महात्मना उक्तः स राजा—‘भगवन्, अहं क्षुधितः, पूर्वे अन्नपानं न लब्धम्।’ राज्ञा एवमुक्तः स वसिष्ठः—‘किं ते करणीं, हे राजन्, विशेषतः क्षुधिते सति?’ रत्न सुवर्णदानात् पुरुषः समृद्धिं प्राप्नोति, परन्तु त्वं, हे नराधिप, क्षुद्रं मन्यमानः किञ्चिदपि न दत्तवान्; इदानीं अदत्त्वा आगतः, पृच्छामि, ब्रूहि। शृणु, हे नरश्रेष्ठ, यथा अहं वर्णयामि, हे निष्पाप। स राजा स्वयम् एव महायज्ञं सर्वमेधं अकरोत्; तथापि, अन्नं तु लघुतया नादत्तवान्, यथा त्वया अपि कृतम्। पुण्यकर्मणा विनीताश्वः, राजर्षिष्रेष्ठः, पृथिव्याः अधिपः अभवत्; स अपि क्षुधया पीडितः तेनैव प्रकारेण गतः, हे राजन्। स राजा सूर्यवत् प्रभया युक्तः दिव्ययानं समारुह्य गतः। तत्र सः स्वं पुरोहितं, होतारं, जाह्नव्याः तीरे अपश्यत्। सः तं पप्रच्छ—‘किं मे क्षुधाया हेतुः?’ तदा तेनोक्तम्—‘हे राजन्, घृतदायिनी धेनुः, धेनुः, मधुदायिनी धेनुः च दत्ताः—यावत् सूर्यः दीप्तिमान्, यावत् चन्द्रमाः प्रकाशते...