एवं यस्य प्रभावेण त्रिषु लोकेषु यत् चेष्टितं स्थावरजङ्गमं च, तत्सर्वं तस्य वशवर्ति भवति। रत्नानि, अश्वाः, गावः, दासदासीश्च तस्यैव भवन्ति। श्रीवराहः उवाच—एवं मया रुद्रस्य माहात्म्यं सम्यक् आख्यातम्। नवति लक्षाणि चामुण्डायाः स्वरूपाणि स्थापिता इति प्रसिद्धम्। तथैव वैष्णव्याः रूपाणि शताष्टकं लक्षाणि सञ्ज्ञायन्ते। या सा सत्त्वस्थिता ब्रह्मशक्तिसंयुक्ता, अनन्ता इति कथ्यते। सर्वं हि ईश्वरः, रुद्रः, स एव सर्वव्यापी, सर्वस्य अधिपः। इति त्रिशक्तिमाहात्म्ये ‘त्रिशक्तिरहस्य’नामकः षण्णवतितमः अध्यायः समाप्तः। श्रीवराहः पुनरुवाच—एतद्विज्ञाय पापेभ्यः विमुच्यते, नात्र संशयः। यदा ब्रह्मणा रुद्रः प्रथमं सृष्टः, तदा ब्रह्मा भगवाञ्छोभनमुखि कौतूहलात् तं स्कन्धे स्थापयामास। तस्य जन्मकाले पञ्चमं शिरः एवं वदितुम् आरब्धम्—“कपालिन्, रुद्र, बभ्रु, भव, कैरात, सुव्रत” इति। एवं संबोधितः रुद्रः तैः नामभिः प्रसिद्धः अभवत्। ततः स मुनिश्रेष्ठः स्ववामाङ्गुष्ठनखेन प्राजापत्यं शिरः आहतवान्। तस्मिन् छिन्नमात्रे शिरसि त्रिनेत्रधारी रुद्रः तत्रैव स्थितवान्। रुद्रः उवाच—“कथं मम एषः पापः विनश्येत्? वद धर्मज्ञ।” ब्रह्मा उवाच—“नियमयुक्तेन व्रतेन, स्वबलात्, त्वं प्रायश्चित्तं कुरु।” एवं ब्रह्मणा निराकाररूपेण उक्तः रुद्रः तत्र स्थित्वा, महादेवः तद् शिरः त्रिधा चकर्त। रोमभिः यज्ञोपवीतं चकार, अस्थिभिः च माला निर्मितवान्। अन्यं खण्डं जटासु स्थापयामास। स सप्तद्वीपवती पावनभूमौ पुण्यतीर्थेषु निरन्तरं स्नातुम् आरब्धवान्। ततः सरस्वतीं गत्वा, यमुनासङ्गमे च, वितस्ता, चन्द्रभागा, गोमती, सिन्धुं च प्राप्तवान्। नेपाळं गत्वा, तस्मात् रुद्रतीर्थं महद् ययौ। ततः महेश्वरं, पश्चात् पुण्यगया नगरीम् अगच्छत्। एवं स प्रजापतेः, सर्वं विश्वं शीघ्रं सञ्चरन्, केवलं कौपीनं धारयन्, नग्नः कपालधरः तपस्वी अभवत्। यदा तत् कपालं पतितं, तदा स देवी नग्नकपालधरः अभवत्। द्वौ वर्षौ हरोऽपि पुण्यतीर्थान्यनुसृत्य कपालं त्यक्तुमिच्छन्, तदपि तस्य हस्तात् न पतितम्। पुनरपि द्वौ वर्षौ स तीर्थहेतोः विश्वं सञ्चरन्, कपालं त्यक्तुमिच्छन्, तदपि न पतितम्। अन्यदपि संवत्सरं हिमालये स्थित्वा, पुनः द्वौ वर्षौ वृषाकपिः सर्वोत्तमः विचरन्। एवं द्वादशे वर्षे, पर्वते किञ्चित्कालानन्तरं, सुरेश्वरः गङ्गायां स्नात्वा, तदा स तीर्थं ‘कपालमोचन’नाम्ना प्रसिद्धं पुण्यस्थानं अभवत्। हरिहरतीर्थे गत्वा, दिव्यतीर्थे स्नात्वा, त्रिजलेश्वरतीर्थे स्नानं कृत्वा, तत्र प्रणम्य, पूजां च कृत्वा, स रुद्रः पुण्यफलमवाप्तवान्।