तत्र तु लोकः सनातनः परिकल्पितः, यावदन्तकाले स्थितिमान्, यत्र महात्मानः स्थितप्रज्ञाः ज्ञाननिष्ठाः विरक्ताः च वसन्ति। स एव देशः सप्तमहात्मनाम् नाम्ना प्रसिद्धः, स्वर्गे च इह चोत्तरकुरुविश्रुतः सदा कीर्तिम् आप्नोति। अथ रुद्रः उवाच—अहं तु सम्यक् वर्णयामि चतुर्नाम मुख्यशैलानां, ये मनोहराः पक्षिगीतैः पूरिताः सन्ति। तेषां शिखराणि नानाविहगसंयुक्तानि, देवैः सुरस्त्रीभिः सह क्रीडाभूमयः भूषितानि। तत्र किन्नरगीतध्वनिभिः प्रतिनादितानि, शीतलसुगन्धिपवनैः सेव्यमानानि, तानि मनोहृतानि दृश्यन्ते। शृणुत, पापरहिताः, तेषां नामानि यथाक्रमेण सर्वदिक्सु विराजन्ते—पूर्वे चैत्तरथः, दक्षिणे गन्धमादनः, उभौ निर्मलतोययुक्तौ, नवधा शक्त्या विभागितौ। तत्र वनानि देव्योभिः पूर्णानि, यत्र विविधेषु स्थलेषु क्रीडन्ति। तानि प्रदेशाः पक्षिगीतैः रम्याः, पुण्यतीर्थमणिविच्छन्नैः शोभिताः, पुण्यतोयवतीश्च। नानावारियंत्रैः महाशब्दाः सञ्जायन्ते, शाखाः च निपतन्त्यः पक्षिवृन्दभ्रमरनिनादिताः। तत्र चत्वारः शैलाः पद्मोत्पलकहलारैः शोभितस्सरांसि वहन्ति, येषां प्रत्येकस्य स्वगुणविशेषाः सन्ति। पूर्वे अरुणोदा, दक्षिणे मानसाख्यं, पश्चिमे असितोदा, उत्तरस्यां महाभद्रा—एतेषां सर्वेषां कुमुदोत्पलकहलारैः अलङ्कृतानि जलानि। अरुणोदयस्य पर्वतानां नामानि पूर्वदिशि प्रसिद्धानि, तानि शृणुत। विकाङ्कः, मणिशृङ्गः, सुपात्रः, महोपलः, महानीलः, कुम्भः, सुभिन्दुः, मदनः इति। वेणुनद्धः, सुमेधाः, निषधः, देवपर्वतः—एते मुख्याः पावनाश्च शैलाः, अन्येऽपि श्रेष्ठशिखरिणः सन्ति। मन्दरस्य पूर्वे सिद्धशैलाः सन्ति, ये हर्षपूर्णाः; मानसस्य दक्षिणे महान् गिरिः स्थितः। तेषां नामानि शृणुत—शैलस्त्री, शिशिरः, परमशैलः। कपिः, शतामाक्षः, तुरगः, सानुमान्, ताम्राहः, विषः, श्वेतोदनः इति पर्वताः। समूलः, सरलः, रत्नकेतुः, एकमूलः, महाशृङ्गः, गजमूलः, शावकः इति पर्वताः। पञ्चशैलः, कैलासः, हिमवान् च परमशैलः; अथ उत्तरेषु महान् पर्वतान् शृणुत। कपिलः, पिङ्गलः, भद्रः, सरसः महाशैलः, कुमुदः, मधुमान्, गर्जनः, मर्कटः इति। कृष्णः, पाण्डवः, सहस्रशिरसः, परियात्रः, शैलेन्द्रः, शृङ्गवान्—एते पश्चिमे प्रमुखाः दिव्याः पर्वताः। महाभद्रस्य सरसः उत्तरतः, द्विजोत्तमाः, तत्र स्थितान् पर्वतान् शृणुत। हंसकूटः, महाशैलः, वृषहंसः, कपिञ्जलः, शैलेन्द्रः, इन्द्रशैलः शृङ्गयुक्तः। नीलः, कनकशृङ्गः, शतशृङ्गः, पुष्करः, मेघशैलः, विराजः, जरुचिः, शैलेन्द्रः—एते उत्तरदिशि प्रसिद्धाः। एवं उत्तरस्य मुख्येषु प्रदेशेषु, क्रमेण तत्र स्थलेषु, अन्तर्गह्वरेषु, सरःसु च शृणुत। रुद्रः पुनरुवाच—महाशैलस्य कुमुदस्य च मध्ये, पक्षिपोषिते गुह्ये उपत्यके, नानाप्राणिसंयुक्ते च। तत्र दिव्यं सरः विराजते, त्रिशतयोजनदीर्घं, शतयोजनविस्तीर्णं, दिव्यनिर्मलतोययुक्तं, दर्शनीयमनोहरम्। तत्सरः सुगन्धिपद्मैः द्रोणप्रमाणैः, शतसहस्रदलैः महोपलैः च भूषितम्। तत्पुण्यं सरः श्रीसरः नाम, यत्र देवदानवगन्धर्वमहोरगास्सदा वसन्ति, द्युतिमन्तं दृश्यते। निर्मलतोयपूर्णम्, सर्वभूतशरणं तदस्ति; तत्र पद्मवने मध्ये एकं महत्पद्मं स्थितम्। तस्य अनन्तानि दलानि उदितार्कप्रभया दीप्तानि, सदा मधुरसुरभिपुष्पितानि, सुवृत्तमण्डले सान्दोलितानि। रम्यकेसरगुच्छसमृद्धानि, मदोत्कटभृङ्गनिनादितानि; तस्य मध्ये एव देवी स्वयं श्रीर्नित्यं निवसति, साक्षात् लक्ष्मीः तत्र अवस्थितेति न संशयः। तस्याः सरसः तटे, सदा सिद्धैः सेव्यमानं, महान् रम्यः बिल्ववनं स्थितम्, यत्र सदा पुष्पफलसमृद्धिः। तत् वनं शतयोजनविस्तीर्णं, द्विशतयोजनदीर्घं, अर्धक्रोशोन्नतानि शिखराणि, सर्वतो महावृक्षैः परिवृतम्, सहस्रशाखायुतानि, स्थूलकाण्डानि च। तत्र सहस्रसंख्यानि फलानि, हरितपीतानि, सुगन्धीनि, अमृतस्वादूनि, मृदङ्गप्रमाणानि च। पतितैः पत्यमानैः च फलैः भूमिः वनान्तश्च समावृतः; स एव देशः सर्वेषां लोकेषु श्रीवनं नाम्ना प्रसिद्धः। सर्वदिक्कृत्यं देवसंघैः पूर्णं, मुनिभिः बिल्वफलाशिनः पुण्यकर्मभिः सेव्यमानं; तत्र सदा श्रीः सिद्धगणैः सहिताऽपि तिष्ठति। पर्वतराजयोः रत्नशिखरयोः मध्ये मध्ये, शतयोजनविस्तीर्णं, द्विशतयोजनदीर्घं देशः अस्ति। तत्र निर्मलपद्मवनं, सिद्धचारणसेवितं, यत्र लक्ष्म्याः हस्तपद्मं सदा दीप्तिमत् शोभते। तत् वनं महावृक्षैः परिवृतं, स्थूलकाण्डैः, अर्धक्रोशोन्नतानि शिखराणि, तेषां शाखाग्रे प्रस्फुटितपुष्पैः सुवर्णवर्णं दीप्तिमन्तं दृश्यते। एवं तत्र सनातनं दिव्यं क्षेत्रं, महात्मनां, सिद्धानां, श्रीलक्ष्म्याः च निवासभूतं, पुण्यपर्वतसरित्तटविन्ध्यं, सुरम्यं लोकानां कल्याणकारणं विराजते।