शृणु द्विजश्रेष्ठ, यथाक्रमं विस्तारतः तस्य विश्वपद्मस्य परिमाणं सिद्धैः कथितं मया वर्ण्यते। तत्र चत्वारि महाविभागानि प्रतिष्ठितानि, तेषां मध्ये महद्दुर्गः मेरुः पर्वतराज इव स्थितः। तस्य मेरोः पार्श्वेषु नानावर्णानि दृश्यन्ते—पूर्वस्यां दिशि श्वेतः, दक्षिणे पीतः, पश्चिमे भृङ्गवर्णः। उत्तरस्यां तु रक्तवर्णः सः मेरुः राजवंशेषु स्थितः, दीप्तिमान् श्वेतः च। सः उदितसूर्यसमप्रभः, धूमरहिताग्निवद्विवस्वान्, चतुर्नवतिसहस्रयोजनानां शिखरं समुत्थितः। तस्य मेरोः षोडश योजनानि अधस्तात् विस्तारः, तथा षोडश योजनानि एव व्याप्तिः; तस्य शिखरं पाट्राकृति, द्वात्रिंशद्योजनानि विस्तीर्णम्। तस्य सर्वतो व्यासः त्रिगुणः परिधेः; एवं तस्य परिधिः नवतिसहस्रयोजनानि, चतुर्दिशं समवर्तुलं चतुर्नवतिषु सहस्रेषु योजनान्येव परिमितिः। सः महापर्वतः दिव्यः, दिव्यौषधिभिः समन्वितः, सुवर्णमयैः रमणीयैः उपत्यकाभिः परिवृतः। तत्र देवानां गणाः, गन्धर्वाः, नागाः, राक्षसाः, अप्सरसां समुदायः च पर्वतराजे रमन्ते। सः मेरुः जीवसमृद्धानां वासभूमिभिः परिवृतः, चतुर्दिशं चतुर्विभागाः स्थिताः। पूर्वे भद्राश्वः, भारतः च, पश्चिमे केतुमालः, उत्तरस्यां कुरवः पुण्यकृतां निवासाः। तस्य विश्वपद्मस्य कर्णिकं समन्तात् समवर्तुलं, सहस्रयोजनपरिमितम्। नव च षट् च तन्तवः उक्ताः, चतुश्चत्वारिंशद्योजनानां उन्नतिः, मध्ये दृश्यन्ते। त्रिंशत्सहस्रयोजनपर्यन्तं तन्तवः सर्वतः वितानिताः। तस्य लम्बः लक्षयोजनपरिमितः, विस्तीर्णं चाशीत्योजनानि; तत्र चत्वारः पत्राणि, प्रतिपत्रं चतुर्दशयोजनपरिमितम्। यामहं कर्णिकामित्युक्तवान्, तां समाहितेन चेतसा शृणु संक्षेपेण वर्णयामि—शतशः मणिपत्रैः शोभिता, नानावर्णैः प्रभाभिरलङ्कृता। अनन्तपुष्पगुच्छयुक्ता, सुवर्णरक्तवर्णा, रम्या, सहस्रखण्डा, सहस्रगुह्या, सहस्रशतपत्रा, एकः परमः गोलाकारः पर्वतः। तस्य गुह्याः रत्नैः समलङ्कृताः, मञ्चाः मणिभिः विभूषिताः, रूपाणि सुवर्णरत्नैः शोभितानि, तोरणानि मणिविद्योतितानि। तत्र ब्रह्मणः रम्यं सभामण्डपं, ब्रह्मर्षिभिः मुनिभिश्चाकीर्णं, मनोव्रतीति ख्यातं, सर्वेषु लोकेषु प्रसिद्धम्। तत्र ईशानस्य भगवान् तेजसा सहस्रसूर्यप्रभः, महद्विमानमध्ये नित्यं प्रकाशते। तत्र सर्वे देवगणाः चतुर्मुखं प्रभुं स्वयमेव उपसर्पन्ति, पूजया, सम्मानैः, नमस्कारैः च यथोचितं सम्पूजयन्ति। यत्र तेषां दिव्यदिनमितेषु कालेषु, महात्मानः ब्रह्मचर्यं चरन्ति, विशुद्धचित्ताः धर्ममार्गे स्थिताः। तत्र सम्यगुपास्य, हविर्भिः भोक्त्वा, पितृदेवताभ्यां समर्पितचित्ताः, गृहस्थधर्मे निष्ठिताः, नम्राः, अतिथिप्रियाः। एते गृहस्थाः शुद्धकर्मणः, विरक्ताः, निश्चयात्मानः, आत्मसंयमदानादिभिः दग्धपापाः। तेषां वासः शुद्धं निर्मलम् ब्रह्मलोकं, सर्वलोकात् परं, चतुर्दशसहस्रयोजनपरिमितम्। तस्योपरि, रम्ये कृष्णप्रभायुक्ते पर्वते, नवयुवनदिनकरसमानदीप्तौ, अन्यः परमशोभनः पर्वतः रत्नस्रोतसां विभूषितः स्थितः। तत्र नानारत्नमयेषु वेश्मसु, मणितोरणैः शोभितेषु, सर्वतो मेरुं परिवृत्य स्थितानि। तत्र चक्रपाट इति परमः पर्वतः, त्रिंशत्सहस्रयोजनपरिधिः, तथा जरुधिः पर्वतराजः, एते उत्तरपर्वताः ख्याताः। तेषां मध्ये, यथाक्रमं, उपत्यकाः, अन्तरालाः, सरांसि च शृणु। चक्रपाटात् उद्गच्छन्ती नदी, दशयोजनविस्तीर्णा, ऊर्ध्वगामिनी, पृथिव्यां प्रतिष्ठिता। सा नदी अमरावतीपुर्यां प्रवहन्ती, चन्द्रप्रभया दीप्तिमती; यदा सा छाद्यते, तदा सूर्यचन्द्रतारागणाः अपि तिरस्क्रियन्ते। ये द्विजश्रेष्ठाः प्रातः सायं च, दिनरात्र्योः संध्ये, सम्यक् सेवां कुर्वन्ति, ते सर्वान् द्विजान्, अष्टौ च परमपर्वतान् तर्पयन्ति। सा दीप्तिमती प्रकाशवर्तुली, रुद्रेंद्राभ्यां शुभा मता। रुद्र उवाच—तस्मिन् एव प्रदेशे, मेरोः पूर्वदिग्भागे, परमतेजस्वि, पर्वतवृत्तेन परिवृते, नानारत्नमयेन दीप्तिमता—तत्र सर्वामृतानां पुरी, पर्वतवृत्ते उत्पन्ना, देवादिदैत्यराक्षसानां गर्वबलैरदुराप्या; तत्र शोभनभित्तयः, महाद्वाराणि च जाम्बूनदसुवर्णमयानि। तस्याः पूर्वोत्तरभागे, परमतेजस्विनि, तेजस्विजनेन पूरिते, शतसहस्रविमानाकीर्णे—महासरोवरसम्पन्ना, नित्यशुभा, पुष्पसमूहेन भूषिता, पताकाध्वजमालाविलसिता। देवैः, यक्षैः, अप्सरसोऽथ मुनिभिः शोभिता, रम्या, समृद्धा सा पुरन्दरस्य पुरी अमरावतीति प्रसिद्धा। तस्याः मध्ये वज्रवैडूर्यमयः वेदिः, त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः, सुदर्मा नाम सभामण्डपः स्थितः। एवं, द्विजश्रेष्ठ, विश्वपद्मस्य एवं मेरुपर्वतस्य, तत्र स्थितानां देवपुर्याः च, विस्तरतया दिव्यवर्णनं मया संक्षिप्य कथितम्।