एते पर्वतराजानः सिद्धचरनैः सेव्यमानाः सन्ति, येषां मध्ये नवसहस्रयोजनपरिमाणं व्यावर्तनं स्मृतम्। तेषां मध्ये महमेरोः सम्भूतं इलावृतं नाम देशः स्थितः, सर्वतः नवसहस्रयोजनपरिमाणः। तस्य च मध्ये महमेरुः धूमरहिताग्निवत् विराजते, तस्यार्धं दक्षिणे, तदर्धं चोत्तरे स्थितम्। अत्र षट् प्रदेशाः वर्षपर्वतानि सन्ति, तेषां शिखराणि प्रतियोजनविस्तीर्णानि निर्दिष्टानि। प्रतिप्रदेशं द्विसहस्रयोजनविस्तारः, एषा जम्बूद्वीपस्य दीर्घता कथिता। पर्वतानां तु दीर्घता द्विलक्षयोजनानि, नीलनिषधौ ताभ्यां न्यूनौ; श्वेत, हेमकूट, हिमवत् च शिखरिभिः सह गण्यन्ते। निषधः जम्बूद्वीपसमः, हेमकूटस्तु तस्मात् द्वादशांशेन न्यूनः, हिमवत् हेमकूटात् विंशत्यंशेन न्यूनः कथ्यते। हेमकूटो महान् पर्वतः अष्टाशीतिसहस्रयोजनपरिमाणः, हिमवांश्च पर्वतः पूर्वपश्चिमदिशि अष्टसहस्रयोजनदीर्घः। द्वीपस्य वर्तुलस्वरूपत्वात् प्रदेशानां पर्वतानां च वृद्धिक्षयौ वर्ण्येते, उत्तरेषु अपि तथैव। तेषु प्रदेशेषु निवासभूमयः सन्ति, ये पर्वतैः परितः परिवृता, शिखरिभिः, विषमैश्च। एते प्रदेशाः नद्याभिः विभक्ताः, अन्योन्यं दुर्गमाः, तत्र विविधजातयः, नानाविधप्राणीणां निवासः। एष हि हिमवत्प्रदेशः, यत्र भारतवंशः स्थितः; हेमकूटस्य परे किंपुरुषाख्या भूमिः। हेमकूटस्य परे निषधः, यः हरिवर्ष इति प्रसिद्धः; हरिवर्षस्य परे इलावृतं, यः मेरोरन्तिके स्थितम्। इलावृतस्य परे नीलाख्यः प्रसिद्धः प्रदेशः, ततः रम्यकाख्यः विश्रुतः; रम्यकस्य परे श्वेतः हिरण्मय इति ख्यातः, हिरण्मयस्य परे शृङ्गवाञ् कुरुशब्दितः। धनुषाकारे भूमौ द्वौ प्रदेशौ दक्षिणोत्तरौ, चत्वारि द्वीपानि च, तेषां मध्ये इलावृतं चतुर्दिशं स्थितम्। निषधस्य दक्षिणे यः वेदि दक्षिणार्धः, शृङ्गवतः परे उत्तरार्धः कथ्यते। वेद्याः दक्षिणार्धे त्रयः प्रदेशाः, उत्तरार्धे अपि त्रयः; तयोर्मध्ये इलावृतं विज्ञेयम्, यत्र मेरुः स्थितः। नीलस्य दक्षिणे, निषधस्य चोत्तरे, माल्यवान् नाम महापर्वतः उत्तरदिशं प्रवर्तते। तस्य चोदयः, उन्नतिः, प्रतियोजनद्वयम्; दीर्घता तु चतुस्त्रिंशत्सहस्रयोजनानि। तस्य पश्यिमे गन्धमादनः पर्वतः, यः माल्यवतः समो दीर्घतायाः, उन्नतेः, चोदयश्च। तयोर्मध्ये मेरुः सुवर्णमयः पर्वतः वर्तुलः, चतुर्वर्णः, सुवर्णः, चतुर्दिशं विस्तीर्णः, उन्नतः च स्थितः। सर्वे भूतानि, अव्यक्तात् उत्पन्नानि—आपोऽन्ये च—अव्यक्तात् भूमिपद्मं समुत्पन्नम्, तस्य मेरुः कर्णिकाभूतः। चतुर्दलम्, प्रकटं, पञ्चगुणयुक्तं महत् पद्मं जातं, तस्मात् सर्वे सृष्टिस्रोतांसि प्रवृत्तानि। अनेकेषां भूतानां, अनन्तकल्पजीविनां, पुण्यकर्मणां, आत्मसंयतात्मनां, महात्मनाम्, परमपुरुषः प्राप्यते। स योगमहात्मा, महादेवः, जनार्दनः, यं लोकाः ध्यानयन्ति, सर्वलोकव्यापी, अनन्तः, सर्वगतः, embodied, अव्ययः। तस्य रूपं न मांसजातं, न स्नायुमज्जास्थिसंयुक्तम्; योगैश्वर्यबलात् शक्तिमान्, सत्त्वमात्रमयं रूपं धारयति। तस्यैव हेतोः, नित्यं पद्मं लोके समुत्पन्नम्; कल्पशेषे प्रारम्भे कालक्रमः एवं प्रवर्तते। तस्मिन्पद्मे देवदेवः चतुर्मुखः ब्रह्मा, प्रजापतिपतिः, ईशानः, जगदधीश्वरः जातः। तस्य पद्मस्य बीजस्योत्पत्तिः यथावत् सविस्तरं वर्णिता, तथैव सर्वभूतसृष्टिः अपि। सा आपः विष्णोः शरीरं रत्नैः भूषितं जाता, तस्मात् भूमिः पद्माकृतिः, वनैः आवृताः, समुत्पन्ना। इदानीं तस्य विश्वपद्मस्य विस्तारं यथाक्रमं, यथावद्, सिद्धैः उक्तं, द्विजश्रेष्ठ, श्रृणु। तत्र चत्वारः महाप्रदेशाः प्रतिष्ठिताः, तेषां मध्ये महापर्वतः मेरुः स्थितः। तस्य पार्श्वेषु विविधवर्णः—पूर्वे श्वेतः, दक्षिणे पीतः, पश्यिमे भृङ्गवर्णः। उत्तरस्याम् पार्श्वे रक्तवर्णः; मेरुः तेजस्वी, श्वेतः, राजवंशेषु प्रतिष्ठितः। स सूर्यस्योदये इव दीप्तिमान्, धूमरहिताग्निवत्, चतुश्चत्वारिंशत्सहस्रयोजनपर्यन्तं उन्नतः। भूमेः अधः षोडशयोजनपर्यन्तम्, तावत् एव चोदयः; शिखरं तु पाट्राकृतिः द्वात्रिंशद्योजनविस्तीर्णम्। तस्य विस्तीर्णता त्रिगुणा परिधेः सर्वतः; एवं वर्तुलमितिः निर्दिष्टा। तस्य परिधिः नवतिसहस्रयोजनानि, वर्गेण मितिः षण्णवतिसहस्रयोजनानि सर्वतः। स महापर्वतः दिव्यः, दिव्यौषधिभिः युक्तः, सुवर्णमयैः रमणीयैः कुटजैः परिवृतः। तत्र सर्वे देवानां गणाः, गन्धर्वाः, नागाः, राक्षसाश्च, अप्सरसां समूहाः च, पर्वतराजे रमन्ते।