ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਸ੍ਮਾਨੁਪਾਲਭਨ੍
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਸਸ਼ਰੀਰੋऽਹਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਸ਼ਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਗਤਸ੍ਤ੍ਵਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਯਹਂ ਸਸ਼ਰੀਰਃ ਸ੍ਯਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋऽਭਵਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕਾਮਂ ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਮੇऽਤ੍ਰੈਵ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਤ੍ਮਕਵਨੇऽਮਰਾਃ
ਹਾਂ, ਅਮਰੋ! ਮੇਰੇ ਸਿੰਗ ਇੱਥੇ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੀ ਹੋਣਗੇ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਮਹਤੀ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਆਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਭੁਵਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਹ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਰ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਜਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਜਿੰਨੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ,
ਅਹਂ ਪੁਨਃ ਸ਼ੈਲਪਤੇਃ ਪਾਦੇ ਹਿਮਵਤਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ,
ਦੀਪ੍ਤਤੇਜੋਮਯਸ਼ਿਰਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍ 215.
ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਘੋਰੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਜਲੇ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਦਾ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕृष੍ਣਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੇਗਾ,
ਤਦਾ ਸ ਦੇਸ਼ੋ ਭਵਿਤਾ ਸਰ੍ਵਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਰਧਿष੍ਠਿਤਃ
ਤਦ ਉਹ ਥਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਵਸਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਨ੍
ਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵਸਣਗੇ।
ਤਤੋ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਗੇ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਯਤੌ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਇਨਸਾਫ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਰ੍ਚ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਤੇ ਮਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੇ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ
ਸ਼ਿਵਪੁਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਣਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਿ ਮਮ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਯੋਜਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ 215.
ਉਹ ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ ਚੌਦਾਂ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤਜ੍ਜਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਨਰਾ ਯਾਂਤਿ ਮਮ ਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਿਯਤਂ ਪੁਰੁਹੂਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਂਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਪੁਰੁਹੂਤ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਮੁਨਯੋऽਪ੍ਸਰਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਮੋਹਿਤਾ ਮਮ ਮਾਯਯਾ
ਸੰਤ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਯਕਸ਼—all ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਤਪੋਧਨਾਨਾਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਿ ਤਤ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਤਪस्या ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਪਿ ਬੁਧਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਬੁਧਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਸ਼ੇਤਰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾਃ
ਇਥੋਂ ਗੰਗਾ ਸਮੇਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਃ
ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਚਸ਼ਮੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਸ਼ੈਲੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਾਗੀਰਥੀ ਵੇਗਵਤੀ ਕਲੁषਂ ਦਹਤੇ ਨृਣਾਮ੍ 215.
ਭਾਗੀਰਥੀ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਾਨਾਵਗਾਹਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਰਯੇਤ੍ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਕੁਲਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹਦੇ ਉਧਾਰ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਇਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਉਦ੍ਧਰਾਮ੍ਯਹਮੇਤਾਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।