ਆਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਚੱਲੀਏ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਯਾਯਿਭਿਃ
ਉਹ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਰਮਣੀਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਚ
ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਰਣ੍ਯਭਾਗੇषੁ ਦਰੀਣਾਂ ਵਿਵਰੇषੁ ਚ
ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਾਸਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਦਰ ਗਏ।
ਕਨ੍ਦਰੋਦਰਕੂਟੇषੁ ਤਰੂਣਾਂ ਗਹਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਖੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਘਣੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਦੇਵਾ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛੁਭੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦਿੱਸੇ।
ਗਿਰਿਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪੁਲਿਨੇ ਹਂਸਕੁਨ੍ਦੇਂਦੁਸਨ੍ਨਿਭੇ 215.
ਪਹਾੜੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਹੰਸ, ਚਮਪਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਚੂਰ੍ਣਨਿਕਾਸ਼ਾਭਿਰ੍ਵਾਲੁਕਾਭਿਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤ
ਉਥੇ-ਉਥੇ ਰੇਤ ਸੀ, ਜੋ ਮੋਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਬੁਧਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਂ ਸਮਚੋਦਯਨ੍
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਸਾ ਮਯਾ ਤਦਾ
ਕੁਝ ਪਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਦੁਚ੍ਚਸ਼ਿਖਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵਿਬੁਧੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਮਧ੍ਯੇ ਮृਗਸਮੂਹਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾਰਮਿਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਚਾਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਦਸ਼ਨਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬੇ ਸਨ।
ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠਂ ਤਾਮ੍ਰਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਂਕੁਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ, ਜੀਭ ਤੇ ਮੂੰਹ ਤਾਮਬੇ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਦਾਣੇ ਸਨ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਧਾਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਅੱਗਾ ਹਿੱਸਾ ਫੜ ਲਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੂਲਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ 215.
ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਮੂਲ ਹਿੱਸਾ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਗ੍ਰਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਹਸ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਂ ਹਸ੍ਤੇ ਮਮ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਿੰਗ ਦਾ ਅੱਗਾ ਹਿੱਸਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਯੈਵ ਗृਹੀਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਧਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮृਗਾਧਿਪਃ
ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਿੰਗ ਨੂੰ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਸ੍ਮਾਨੁਪਾਲਭਨ੍
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਸਸ਼ਰੀਰੋऽਹਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਸ਼ਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਗਤਸ੍ਤ੍ਵਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਯਹਂ ਸਸ਼ਰੀਰਃ ਸ੍ਯਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋऽਭਵਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕਾਮਂ ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਮੇऽਤ੍ਰੈਵ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਤ੍ਮਕਵਨੇऽਮਰਾਃ
ਹਾਂ, ਅਮਰੋ! ਮੇਰੇ ਸਿੰਗ ਇੱਥੇ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੀ ਹੋਣਗੇ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਮਹਤੀ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਆਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਭੁਵਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਹ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਰ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਜਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਜਿੰਨੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ,
ਅਹਂ ਪੁਨਃ ਸ਼ੈਲਪਤੇਃ ਪਾਦੇ ਹਿਮਵਤਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ,
ਦੀਪ੍ਤਤੇਜੋਮਯਸ਼ਿਰਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍ 215.
ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਘੋਰੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਜਲੇ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਦਾ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕृष੍ਣਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੇਗਾ,