ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿਤ ਰਹੇਂਗਾ।
ਪਾਰ੍षਦਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਕਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ 213.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮष੍ਟਗੁਣਂ ਸਤ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ, ਤੂੰ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੱਚੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਾਪ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵਾਗ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਰੱਬੀ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹੇਂਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਹਾਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਣਗੇ।
ਵਰਾਨ੍ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਦਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਃ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਰਹੇਂਗਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ ਮਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਨੁ ਸ ਮਾਮਨੁ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮੰਨੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਗਣਾਧਿਪ
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੋ ਭਵਾਨਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦਰਬਾਨ ਬਣ ਜਾ।
ਨ ਵਜ੍ਰੇਣ ਨ ਦਣ੍ਡੇਨ ਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਨ ਚਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਦੰਡ ਨਾਲ, ਨਾ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਅੱਗ ਨਾਲ—
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ
—ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਜਾਂ ਸੱਪ—
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਹ੍ਯਹਂ ਤੁष੍ਟਃ ਕੁਪਿਤੇ ਕੁਪਿਤਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍ 213.
ਜੇ ਤੂੰ ਰੱਜਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਵਯਮੁਮਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ—
ਆਗਤਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਗਣ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਯਦੀਰਿਤਂ ਮਯਾ ਵਤ੍ਸ ਵਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਚਸ੍ਤ੍ਵਯਿ
ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ—
ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਃ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਃ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟੋਲਿਆਂ—
ਤੇ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਾਮृਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਾਃ ਪਰਮੇਰ੍ष੍ਯਯਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹਨ।
ਚਰ੍ਤੁਂ ਸਮਭਿਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਦਾਭ੍ਯਾਸੇ ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੋ ਵਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਤੇ ਯਾਵਦਾਗਮ੍ਯ ਨ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਮਾਨukh ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਅਦ੍ਯ ਤੇ ਤੁ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਪਰ ਅੱਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਾਨਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ 213.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਗੋਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽ ਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਗੋਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
; ਪੁਨਃ ਗੋਕਰ੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਨਨ੍ਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰਵਰਪ੍ਰਦਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇ ਵੈ ਭੂਤਨਾਯਕੇ
ਫਿਰ, ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ ਵਲੋਂ ਵਰ ਦਿਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਉਸ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ੍ਤ੍ਰਿਣਯਨੋ ਦਿਵ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੀ ਪਰਿਘੀ ਦਣ੍ਡੀ ਪਿਨਾਕੀ ਮੌਞ੍ਜਮੇਖਲੀ
ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਗਦਾ, ਲਾਠੀ, ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੂੰਜ ਦੀ ਕਮਰਬੰਧ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਪਾਦਮਾਕृष੍ਯ ਹ੍ਯਾਹ੍ਵਯਨ੍ਨਿਵ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਖੇਚਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਃ ਪਰਿਸ਼ਂਕਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਡਰ ਗਈਆਂ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀ—
ਅਯਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਹ੍ਯੁਮਾਕਾਨ੍ਤਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਇਹ ਮਨਿਆ ਕਿ, 'ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਵਰ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ—'