ਤਥਾਹਂ ਭਕ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਸ਼ਯੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਭਗਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਪ੍ਯੇਨ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਮਾਰਾਧਨਪਰਸ੍ਯ ਚ 213.
ਕੋਟੀਆਂ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ—
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਤਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਤੋ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਆਰਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੈ।
ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤਿ ਮਾਂ ਵਤ੍ਸ ਮਤ੍ਪਾਦਾਰਾਧਨੇ ਰਤਃ
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਸੁਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣਗੇ।
ਦਿਵ੍ਯਤੇਜੋਵਪੂਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਉਹਦਾ ਰੂਪ ਬੜਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਦ੍ਰੂਪਧਾਰੀ ਮਤ੍ਤੇਜਾਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ।
ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿਤ ਰਹੇਂਗਾ।
ਪਾਰ੍षਦਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਕਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ 213.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮष੍ਟਗੁਣਂ ਸਤ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ, ਤੂੰ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੱਚੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਾਪ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵਾਗ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਰੱਬੀ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹੇਂਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਹਾਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਣਗੇ।
ਵਰਾਨ੍ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਦਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਃ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਰਹੇਂਗਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ ਮਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਨੁ ਸ ਮਾਮਨੁ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮੰਨੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਗਣਾਧਿਪ
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੋ ਭਵਾਨਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦਰਬਾਨ ਬਣ ਜਾ।
ਨ ਵਜ੍ਰੇਣ ਨ ਦਣ੍ਡੇਨ ਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਨ ਚਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਦੰਡ ਨਾਲ, ਨਾ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਅੱਗ ਨਾਲ—
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ
—ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਜਾਂ ਸੱਪ—
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਹ੍ਯਹਂ ਤੁष੍ਟਃ ਕੁਪਿਤੇ ਕੁਪਿਤਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍ 213.
ਜੇ ਤੂੰ ਰੱਜਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਵਯਮੁਮਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ—
ਆਗਤਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਗਣ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਯਦੀਰਿਤਂ ਮਯਾ ਵਤ੍ਸ ਵਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਚਸ੍ਤ੍ਵਯਿ
ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ—
ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਃ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਃ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟੋਲਿਆਂ—
ਤੇ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਾਮृਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਾਃ ਪਰਮੇਰ੍ष੍ਯਯਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹਨ।
ਚਰ੍ਤੁਂ ਸਮਭਿਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਦਾਭ੍ਯਾਸੇ ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੋ ਵਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਤੇ ਯਾਵਦਾਗਮ੍ਯ ਨ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਮਾਨukh ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।