ਸਹੈਵ ਯਾਨਮਾਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਮ ਲੋਕਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਧਰਤੀਏ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੋ ਜਨ੍ਮਾਤੀਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼੍ਰਵਣੇਨੈਵ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍।।211.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯੇ ਚ ਧੀਮਾਨਧਨੋऽਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮਨੁष੍ਯਂ ਇਹ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨਃ
ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਪਰ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਜਾਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਮੁਪੈਤਿ ਪਠ੍ਯਮਾਨੇ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਭਵਭਯਹਾਰਕੇ ਨਰਸ੍ਯ
ਜਦੋਂ ਭਵ-ਭੈ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤੈਰੇਵ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਾਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤ ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ 'ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ' ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਮਨਨ੍ਯਧੀਃ
ਫਿਰ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ!
ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵਰਾਹਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਸ ਯਜਨ-ਵਰਾਹਾ, ਅਣਗਣ ਤੀਜ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੁਨਿਯਤੈਰ੍ਭਾਵ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ—
ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਾਰਾਧਨੇ ਕृਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਤਥਾ ਯਾਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ 211.
ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਮृਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਵਾਪਿ ਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਪृष੍ਟੋऽਪਿ ਵਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੀਏ, ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਿਆ, ਗਾਇਆ, ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਛੂਹਿਆ ਵੀ ਜਾਵੇ—
ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਃ ਪੂਜਨੀਯੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਮ ਉਵਾਚ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤਲ੍ਲਯਙ੍ਗਤਾ
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਨੈਵਾਸ੍ਤ੍ਯਯਂ ਲੋਕੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਬੋਧਨਾਖ੍ਯਾਂ ਸੁਧਿਯਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਜਾਗਰੂਕ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ।
ਕਥਿਤਂ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਹੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਸੇਨ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲ
ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ੋਪਾਯਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਾਦਸ਼ਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਪਾਪ ਨਾਸ ਦੇ ਉਪਾਏ' ਦੀ ਵਰਨਨਾ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਗਿਆਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪ੍ਰਬੋਧਨੀਯਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਵਰਨਨਾ ਆਈ। ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਤੋऽਹਮਪਿ ਸੁਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਚੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਵਕਮ੍ਪੋ ਭਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ; ਹੇ ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਰਹੋ।
ਤੇਜਸਾ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਗਗਨਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸੁਚਿਰਂ ਸ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ
ਜਦ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਚ ਮੇ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਹੇ ਅਡੋਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ—
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮੇ
ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ।