ਅਤੀਵ ਮਹਤੀ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਮਿਹਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੇਸ਼ਵਾਲ੍ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੋਟੀਆਂ ਵਧ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਫਲ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਥਾ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਧਰਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਰਾਤ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਤ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਯਨੇ ਬੋਧਨੇ ਚੈਵ ਹਰੇਸ੍ਤੁ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨੇ 211.
ਚਾਹੇ ਹਰਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਗਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਸਾ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਸਮੁਪੋषਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਸੋਮਯੁਤਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ—
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਤਦਨਨ੍ਤਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਫਲਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਕੁਂਭਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖੇ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਵਿਲੇਪਿਤਮ੍
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ,
ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕਮਲੈਰ੍ਦੇਵਿ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਰਾਮਂ ਰਾਮਂ ਚ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਬੁਦ੍ਧਂ ਚੈਵ ਚ ਕਲ੍ਕਿਨਮ੍
ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਕਲਕੀ—
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਸ੍ਤਥਾ ਦੀਪਨੈਵਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ 211.
ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਲ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੋਤ੍ਥਾਪਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਵਾਲੀਏ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦਿਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਫਲਾਂ ਨਾਲ।
ਅਲਙ੍ਕਾਰੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਹਿਣੇ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੋਹਫੇ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਜਗਦਾਦਿਰ੍ਜਗਦ੍ਰੂਪੋ ਜਗਦਾਦਿਰਨਾਦਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਦਿ-ਰਹਿਤ ਮੂਲ ਹੈ।
ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੈਃ
ਜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋਣ,
ਤਥਾਪ੍ਯੁਦ੍ਦੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਫਿਰ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੁਣ।
ਸਹੈਵ ਯਾਨਮਾਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਮ ਲੋਕਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਧਰਤੀਏ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੋ ਜਨ੍ਮਾਤੀਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼੍ਰਵਣੇਨੈਵ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍।।211.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯੇ ਚ ਧੀਮਾਨਧਨੋऽਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮਨੁष੍ਯਂ ਇਹ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨਃ
ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਪਰ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਜਾਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਮੁਪੈਤਿ ਪਠ੍ਯਮਾਨੇ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਭਵਭਯਹਾਰਕੇ ਨਰਸ੍ਯ
ਜਦੋਂ ਭਵ-ਭੈ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤੈਰੇਵ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਾਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤ ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ 'ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ' ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਮਨਨ੍ਯਧੀਃ
ਫਿਰ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ!
ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵਰਾਹਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਸ ਯਜਨ-ਵਰਾਹਾ, ਅਣਗਣ ਤੀਜ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੁਨਿਯਤੈਰ੍ਭਾਵ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।