ਦਿਵ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਦਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸਂਵृਤੇ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਹੈ,
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਤਾਤ ਸਮ੍ਭੂਤੈਰ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹਰੇਕ ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਕੰਮ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ।
ਵਾਯੁਨਾ ਭਾਵਿਤਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਸਂਸਾਰੇ ਸਾ ਦृਢੀਕृਤਾ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚੇਤਨਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿਘਾਤਾਭਿਭੂਤਸ੍ਤੁ ਆਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਉੱਠਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਨ੍ਧੁਂ ਬਨ੍ਧੁਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਜੋ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋऽਯਂ ਜਗਦ੍ਭ੍ਰਮਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਹ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਸਂਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਦੋषਸ੍ਯ ਜਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦੇਹਿਨਃ 210.
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੁਸ਼ਟੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ,
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਕਰੀਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਪੌਰ੍ਵਦੈਹਿਕੀਮ੍ ਕ੍ਲੇਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤ੍ਯਥ
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅਸਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਨਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਕਰ੍ਮ ਤਥੈਵ ਚ
ਇਨਸਾਨ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਰਮ ਤੇ ਅਕਰਮ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਸ਼ੁਭਫਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਿਰਯਃ ਪਾਪਸਂਭਵਃ
ਸਵਰਗ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ; ਨਰਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯੇਹ ਭਵੇਦਵृਦ੍ਧਿਰਸ਼ੁਭਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯੋऽਪਿ ਵਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਘਟ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਮਿਟ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਪਿ ਤਪਸਾ ਚਰਿਤੇਨ ਵਾ
ਮਨ, ਕਰਮ, ਤਪ ਜਾਂ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਰਾਹੀਂ,
ਯਮ ਉਵਾਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਾਪਦੋषਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਦਾ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਦਾ ਨਾਸ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਕਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ,
ਯੇਨ ਸृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ,
ਯਃ ਸਮਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤਥਾ 210.
ਜੋ ਤੱਤ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ,
ਗੁਣਾਗੁਣਪਰਿਜ੍ਞਾਤਾ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਅਗੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਦੇਹੇ ਪਰਦੇਹੇ ਚ ਸੁਖਦੁਃਖੇਨ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਆਪਣੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਹ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਰਾਹੀਂ,
ਅਹਿਂਸ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਤृष੍ਣਾਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਹਿੰਸਾ ਵਾਲਾ, ਲੋਭ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ,
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਗृਹ੍ਯ ਤ੍ਵਧਃ ਸਨ੍ਧਾਰਣਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਸੰਕੋਚ ਵੀ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ,
ਨਿਰਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦਿष੍ਟਾਰ੍ਥੇषੁ ਨ ਲੋਲੁਪਃ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਲਾਲਚ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਕਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋਵੇ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਏ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਰਤਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਹਿੰਸਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੇ ਅਤੇ ਮੰਨ-ਮੰਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ।
ਯੋऽਭਿਗਚ੍ਛਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ 210.
ਉਠ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧੈਃ ਕਾਰਣੋਪਾਯੈਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਤੈਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਅਤੇ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੱਚ ਦੀ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਈ ਹੈ।