ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਦਾਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਾਃ

ਜੋ ਦਾਨੀ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।

ਤਿਲਾਨ੍ ਗਾਂ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍

ਤਿਲ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਤੀ—

ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਯਜਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਰਯਾਜਿਨ ਏਵ ਚ

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਲੰਮੇ ਯਗ ਕਰਦੇ ਹਨ—

ਗੁਰੁਚਿਤ੍ਤਾਨੁਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਿਨੋ ਮੌਨਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ

ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ—

ਮਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਭਾਵੇਨ ਭਾਵਿਤਾਃ

ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ 207.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤਦ੍ਧੋਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ

ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ ਜਿਥੇ ਪਾਪੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਪਾਂਦਾ ਹੈ?

ਰੂਪਂ ਵਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਂ ਵਾ ਹ੍ਯਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕੁਲਮੇਵ ਵਾ

ਕੀ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਚੰਗਾ ਕੁਲ ਹੈ?

ਯਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਗਤਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਾ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮੇਵ ਵਾ

ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਜਾਮ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਪੁੱਛਣ ਲਈ—

ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ

ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਰਹਸ੍ਯਮਿਦਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ

ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ।

ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਯਸ਼ਃ

ਤਪ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਮ੍ਪਦਃ

ਗਿਆਨ, ਸਮਝ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਦੌਲਤ—

ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮੌਨੇਨਾਜ੍ਞਾਂ ਮਹਾਮੁਨੇ

ਇਹ ਸਭ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਅਹਿਂਸਯਾ ਪਰਂ ਰੂਪਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾ ਕੁਲਜਨ੍ਮ ਚ 207.

ਅਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਦীক্ষਾ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕੁਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਪਯੋਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਰਵਿਣਾਢ੍ਯਤਾ

ਜੋ ਦੂਧ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਗਵਾਦ੍ਯਾਃ ਕਾਲਦੀਕ੍ਸ਼ਾਭਿਰ੍ਯੇ ਤੁ ਵਾ ਤृਣਸ਼ਾਯਿਨਃ

ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਦੇ ਹਨ—

ਕ੍ਰਤੁਯष੍ਟਾ ਦਿਵਂ ਯਾਤਿ ਚੋਪਹਾਰਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਜੋ ਯਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ।

ਰਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਹਾਰਾਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਨੁਜਾਯਤੇ

ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਦਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਪੁष੍ਕਲਾ

ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਛਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗृਹਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਰਥਂ ਹ੍ਯੁਪਾਨਦ੍ਯੁਗ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਤ੍

ਛਤਰੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਘਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਰਥ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਪਾਨੀਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ

ਪਾਣੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪੁष੍ਪੋਪਗਨ੍ਧਂ ਚ ਫਲੋਪਗਂਧਂ ਯਃ ਪਾਦਪਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਯ

ਜੋ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਛੂਹਦਾ ਹੈ—

ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਨਪਾਨੀਯਰਸਪ੍ਰਦਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਾਨੇਵ ਰਸਪ੍ਰਦਾਨਾਤ੍

ਕਪੜੇ, ਰੋਟੀ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਸ ਭਵੇਤ੍ਸੁਰੂਪੋ ਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਲ੍ਲਭਤੇ ਨ ਜਾਤੁ 207.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਰੋਗ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ।

ਸ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਮृਦ੍ਧਂ ਗਜਵਾਜਿਪੂਰ੍ਣਂ ਲਭੇਦਧਿष੍ਠਾਨਵਰਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਔਰਤਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਵਾਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਗਜਂ ਤਥਾ ਗੋਵृषਭਪ੍ਰਦਾਨੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸੁਖਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮਾਮਨਨ੍ਤਿ

ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਸਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰੇਣ ਨਾਨਾਰਸਤृਪ੍ਤਤਾਂ ਚ ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ

ਸ਼ਹਿਦ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਦੀਵਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।