ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਾਂ ਵਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਨਾਨਾਂ ਚ ਸਂਚਯਾਤ੍

ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਕਰਕੇ,

ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨਾ 206.

ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਭਾਗਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।

ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਭਵਨੇषੁ ਚ ਪੁਣ੍ਯਤਃ

ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਅਹੋ ਸੂਤ੍ਰਕृਤਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਮਹੋਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍

ਵਾਹ, ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਕਲਾ-ਕਾਰੀ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ!

ਤਤਸ੍ਤੁ ਨਿਖਿਲਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਮਹੋਦਯਮ੍

ਫਿਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੱਡਾ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਕੇ,

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਫਲੋਦਯੋ ਨਾਮ षਡਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦਾ ਦੋ ਸੌ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।

ਅਥ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਪੁਰੁष ਵਿਲੋਭਨਪ੍ਰਕਰਣਮ੍ ਇਦਮਨ੍ਯਨ੍ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਨਾਰਦਾਤ੍ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਾਤ੍

ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੀ।

ਤਥਾ ਚ ਪृਚ੍ਛਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ

ਜਦ ਉਹ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਯਥਾ ਚ ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਕਾਮਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍

ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਇਲਾਹੀ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ—

ਅਯਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ

ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—

ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾऽਥ ਵੇਗੇਨ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਮਾਗਤਮ੍

ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ—

ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍

ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ—

ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਦਸ਼ੀਂ ਚ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—

ਵਯਂ ਪੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮੇਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯਾਗਤਂ ਵਿਭੋ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇਨ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਦ੍ਵੈ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ

ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ,

ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਚ੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਤਵ 207.

ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੀ ਦੁਲੱਭ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ,

ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍

ਇਹ ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚ, ਤਪ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਭਾਵਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਨ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭੀ ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।

ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਯਾਤਿ ਵ੍ਰਤੇਨ ਨਿਯਮੇਨ ਚ

ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?

ਅਤੁਲਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸੁਮਹਤ੍ਫਲਮ੍

ਅਤੁੱਲ ਦੌਲਤ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?

ਕੇਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਲੋਕਗਰ੍ਹਣਮ੍

ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਤੇ ਨਿੰਦਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?

ਯਮ ਉਵਾਚ ਬਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਪੋਧਨ

ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉੱਥੇ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ

ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਨਾਗ੍ਨਿਚਿਨ੍ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਨ ਪੁਤ੍ਰੀ ਨ ਚ ਭੂਮਿਦਃ

ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧੀ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।

ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ 207.

ਜੋ ਇਸਤਰੀਆں ਪਤੀ ਵਤੀ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।

ਅਹਿਂਸਕਾ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।

ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਪਰਦਾਰਵਿਵਰ੍ਜਕਾਃ

ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,

ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤੁ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਤਮਸਾਵृਤਮ੍

ਉਹ ਉਸ ਪਾਪੀ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਥਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।