ਵਰਾਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਯਾ ਮਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜੋ ਵਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੈਂ ਦੱਸੀ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਚਤੂਰਾਤ੍ਰਂ षਡ੍ਰਾਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ, ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਦਸ ਰਾਤਾਂ—
ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਕਾਲਂ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਕਾਲੇऽਹਂ ਯਾਵਤਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ 204.
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤਕ ਮੈਂ ਰਹਾਂ—
ਵਿਨਿਯੋਗਾ ਮਯਾ ਸੂਕ੍ਤਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮੇਰੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣੀਆਂ ਸਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਤਥਾ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਤ ऋषਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨੋ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਓ।
ਯਥਾਵਾਚ੍ਯਂ ਚ ਕੁਰੁਤ ਯਥਾ ਕਾਲੋ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਾਂ ਹੱਥੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਮਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਸਹ ਸਙ੍ਗਤਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਆਪ ਹੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਦੂਤਪ੍ਰੇषਣਂ ਨਾਮ ਚਤੁਰਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ 'ਦੂਤ ਭੇਜਣ' ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੌ ਚਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਫਲਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਇਦਮਨ੍ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇਹ ਹੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਅਯਂ ਤੁ ਭਵਤਾਂ ਯਾਤੁ ਯਾਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਜਾਵੇ, ਜਾਵੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ।
ਅਯਂ ਨਾਗੋ ਭਵੇਚ੍ਛੀਘ੍ਰਮਯਂ ਤੁ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਹ ਸੱਪ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇ।
ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਤੋ ਰੁਦਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਦਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਰੋਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ—
ਦਾਰਤ੍ਯਾਗੀ ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੌਤਰੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ—
ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਤ ਇਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਤੀਤਾਨਾਗਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਜੇ ਆਉਣਗੇ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਣ।
ਆਗਮੇ ਚ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਚ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਨੁਪਾਲਕਾਃ
ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਾੜੇ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ—
ਬਹੁਸੁਨ੍ਦਰਨਾਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਹ੍ਯਾਦ੍ਯੇ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਧਰਮੀ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਵਾਸੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਗਵਾਰ੍ਥੇ ਵਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਨਿਧਨਙ੍ਗਤਃ 205.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਵੈਮਾਨਿਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਪਮੇਕਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਉਥੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸੇਗਾ।
ਬਹੁਦਾਨਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਮ੍ਪਕਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾ ਭਵੇਦ੍ਦੇਯਾ ਮਯਾਦਿष੍ਟਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਵਾਸਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਹੀਤੋ ਯਾਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਉਹ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।
ਸ਼ਙ੍ਖਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦੇਨ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਵਿਜਯੇਨ ਚ
ਉਥੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਯਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਚਾਪੀਨ੍ਦ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਔਖੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।
ਗੁਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਕੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਏਨਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਸ ਮੋਦਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਯਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮੋऽਨੁਮੀਯਤੇ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਤਦ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਰਹੇ।
ਰਤ੍ਨਵੇਣੁਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੈਰਲਂਕृਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਾਂਸਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।