ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਮਯੇ ਕृਤਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰੋ ਲੋਕਪੀਡਾਕਰਾ ਨਰਾਃ

ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ—

ਭੂਤਨਿष੍ਠਾਭਿਯੋਗਜ੍ਞਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇष੍ਵਨਰ੍ਥਕਾਃ

ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ,

ਨ੍ਯਾਸਾਰ੍ਥਹਾਰਕਾ ਯੇ ਚ ਸਮ੍ਮੋਹਨਕਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ

ਜੋ amanat ਨੂੰ ਹੜਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਹਨ,

ਨਿਰਯੇष੍ਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇषੁ ਦਾਰੁਣੇषੁ ਤਤਸ੍ਤਤਃ 203.

ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਦਾ ਤੇषਾਂ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ

ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੌਰਭਯਂ ਦੇਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਂ ਰਾਜਤੋ ਭਯਮ੍

ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ, ਭੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਡਰ ਹੋਵੇ,

ਈਤਯੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਲੁਬ੍ਧੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ

ਜਿੱਥੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਹੈ,

ਬਹੁਦੁਃਖਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਗਰ੍ਭਵਾਸੇਨ ਪੀਡਿਤਾਃ

ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋਏ,

ਸ਼ਿਰਾਵਿਵृਤਗਾਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਹੀਨਾਙ੍ਗਾ ਵਾਤਰੋਗਿਣਃ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਨੰਗੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਅਧੂਰੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ,

ਤੇषਾਮਪਤ੍ਯਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਚ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਚੰਗੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਜਾਂ ਸੁਭਾਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਸਂਸਾਰੇ ਚ ਯਥਾ ਪਕ੍ਵਂ ਕृਪਣਂ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਮ੍

ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੱਕੇ, ਬੇਚਾਰੇ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ,

ਰੂਪਤੋ ਗੁਣਤੋ ਹੀਨੋ ਬਲਤਃ ਸ਼ੀਲਤਸ੍ਤਥਾ

ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗੁਣ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਰਿਤਰ ਵਿੱਚ ਘੱਟ,

ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਕਾਰਕਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਤृਣੀਭੂਤਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ 203.

ਇਹ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਅਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਰ੍ਮਕਲ੍ਯਾਣਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਭृਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਵਿਮੁਹ੍ਯਤਿ

ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਦ੍ਯਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਭਾਗਿਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਹ ਘਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾ ਹੈ।

ਸੁਵृष੍ਟ੍ਯਾਮਪਿ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤਂ ਤੁ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍

ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੇਤ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨ ਸੁਖਂ ਨਾਪਿ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਤੇषਾਂ ਮਾਨੁषਤਾ ਭਵੇਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਹੈ, ਨਾ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ੍ਤੇਯਕਰ੍ਮਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਪਰਮ੍ਪਰਾਮ੍

ਚੋਰੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਾਨੁषਦੇਹੇषੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਾਨਸਾਃ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤਾਂਸ੍ਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਂਗ੍ਰਹੇਤ੍ਤੁ ਗ੍ਰਹੇਣ ਵਾ

ਉਹੀ ਕਰਤੂਤ—ਚਾਹੇ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈਣ ਨਾਲ—

ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਵੈ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾਃ

ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਐਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—

ਸ਼ੀਲਸ਼ੌਚਾਦਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯੇ ਜਨਂ ਧਰ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ 203.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ—

ਨਿਰਯਂ ਪਾਪਭੂਯਿष੍ਠਾ ਅਨੁਭੂਯ ਮਹਾਭਯਮ੍

ਉਹ ਵੱਡੇ ਡਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਨਰਕ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੇ ਯਦਾ ਭੂਯੋ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ।

ਵੇਸ਼੍ਯਾਲਙ੍ਘਕਕੂਟਾਨਾਂ ਸ਼ੌਣ੍ਡਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ

ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ, ਜੂਆਰੀਆਂ, ਠੱਗਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਨਿਰ੍ਲ੍ਲਜ੍ਜਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਬਦ੍ਧਪੌਰੁषਗਣ੍ਡਕਾਃ

ਕੁਝ ਬੇਸ਼ਰਮ, ਟਿੱਕਾ ਲਾਏ ਹੋਏ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚਾਨੁਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾ ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਪਰਿਭੋਗਿਨਃ

ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ—

ਤਦ੍ਭਾਵਾਸ੍ਤਤ੍ਕਥਾਲਾਪਾਸ੍ਤਦ੍ਭੋਗਾਃ ਪਰਿਭੋਗਿਨਃ

ਉਹ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਸੁਭਾਅ, ਉਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।