ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਯਦਾ ਭੂਯੋ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਗਰ੍ਭ ਏਵ ਵਿਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠਵਂਸ਼ੇ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਾਯੁਨਾ ਜ੍ਵਲਨੇਨ ਚ
ਕਦੇ ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਹਵਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਵਧਂ ਕष੍ਟਂ ਮਿਤ੍ਰਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਬਨ੍ਧੁਜਮ੍
ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਾਤਿਪਾਤਨਂ ਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਤਥਾ 203.
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੂਲਕਰ੍ਮਕਰਾ ਯੇ ਚ ਗਰਦਾਃ ਪੁਰਦਾਹਕਾਃ
ਜੋ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਪਿਸ਼ੁਨਾਃ ਕਲਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਵਿਦੂषਕਾਃ
ਚੁਗਲਖੋਰ, ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਉਦ੍ਵੇਜਨਕਰਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕੇषੁ ਤੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਾਲਮ ਹਨ—ਉਹ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਦਾ ਭੂਯੋ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਸ਼੍ਰਵਣਚ੍ਛੇਦਨਂ ਚੈਵ ਨਾਸਾਚ੍ਛੇਦਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਅਤੇ ਨੱਕ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਰੀਰਂ ਮਾਨਸਂ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਨਕਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਕੁਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਯਂ ਤਥਾ ਤੀਵ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਦ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਪੇਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਏਕਪਕ੍ਸ਼ਹਤਾਃ ਕਾਣਾਃ ਕੁਨਖਾਸ਼੍ਚਾਮਯਾਵਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪੱਖੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ,
ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰਕੁष੍ਠਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਸ ਝੜਨ ਵਾਲਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋਨਿਸ਼ੂਲਾਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਾਸ ਹृਦ੍ਗੁਹ੍ਯਸ਼ੂਲਿਨਃ 203.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਦਮਾ, ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਬਹੁਭਿਰ੍ਦਾਰੁਣੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਃ ਸਮਨੁਦ੍ਗਤਾਃ
ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਲਾਪਿਨੋ ਦੂਤਾਨ੍ਪਾਚਯਨ੍ਤੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏषਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾ ਭਾषਾ ਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰਹਸ੍ਯਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਾ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯੇਨ ਤੁ ਨਿਨ੍ਦਨਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਗੁਪਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਚੁਗਲੀ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ,
ਸ੍ਨੇਹਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾਂ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਂ ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਬੋਲ ਪਿਆਰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰੁੱਖੇ ਹਨ, ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਰਹੀਨਾਮਸਂਖ੍ਯੇਯਾਂ ਭਾषਂਤੇ ਚ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਜੋ ਬੋਲ ਠੀਕ ਸੁਰ ਤੋਂ ਵੰਦੇ ਹਨ, ਬੇਅੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਮਤਲਬ ਹਨ,
ਦੂषਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤੋऽਨृਜਵੋ ਨਿष੍ਠੁਰਾਃ ਸ਼ਠਾਃ
ਜੋ ਬੇਸਰਤ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਅਨਿਆਈ, ਰੁੱਖੇ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹਨ।
ਨ ਮਰ੍षਯਂਤਿ ਯੇऽਨ੍ਯੇषਾਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾਞ੍ਛੁਭਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ,
ਤਤਸ੍ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਬਹੁਧਾ ਕੀਟ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਫਿਰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਕੀੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂ ਚਿਰਂ ਘੋਰਂ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ 203.
ਉਥੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਮਾਂ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿਭੂਤਾ ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਨष੍ਟਚਿਤ੍ਤਾ ਅਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਨਫਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਮਨ ਖੋ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ
ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਠੁਕਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤੇषਾਂ ਪਤਤਿ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਲਾਪਿਨਾਮੇषਾਮੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਪਰਮ੍ਪਰਾ
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੇਯਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਰਣਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਚੋਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੜਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।