ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਤਤੋ ਮਾਨੁषਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਨਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੌਗਣ੍ਡੋ ਮ੍ਰਿਯੇਤ੍ਪਂਚ ਕਰ੍ਮਸ਼ੇषਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤੁ ਸਃ 202.
ਪਰ, ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਕਰਮ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਫਲ ਮੁਕ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਸ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵਿਨਿਪਾਤਨੇ
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਪਾਕੋ ਯਥਾਰ੍ਥਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ, ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਸਵੈ-ਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਕਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਨਾਰਕਿਦਣ੍ਡਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕ ਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵ੍ਯਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਨਰਕ ਦੇ ਦੰਡਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਦੋਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪਾਪਸਮੂਹਾਨੁਕ੍ਰਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋ ਦਿਦੇਸ਼ ਹ
ਹੁਣ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼ੀਲਸਂਯਮਹੀਨਾਨਾਂ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਨੁਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਤੇ ਆਪ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ,
ਰਾਜਦ੍ਵਿष੍ਟਾ ਗੁਰੁਦ੍ਵਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵੈ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ।
ਹਿਂਸਾਵਿਹਾਰਿਣਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸੂਚਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਦੂषਕਾਃ
ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਾਲਮ ਹਨ, ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਂ ਯੇ ਚ ਮੁਂਚਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚ ਸੌਕਰਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਕਸਾਈ ਹਨ,
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਯਦਾ ਭੂਯੋ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਗਰ੍ਭ ਏਵ ਵਿਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਬਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠਵਂਸ਼ੇ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਾਯੁਨਾ ਜ੍ਵਲਨੇਨ ਚ
ਕਦੇ ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਹਵਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਵਧਂ ਕष੍ਟਂ ਮਿਤ੍ਰਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਬਨ੍ਧੁਜਮ੍
ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਾਤਿਪਾਤਨਂ ਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਤਥਾ 203.
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੂਲਕਰ੍ਮਕਰਾ ਯੇ ਚ ਗਰਦਾਃ ਪੁਰਦਾਹਕਾਃ
ਜੋ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਪਿਸ਼ੁਨਾਃ ਕਲਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਵਿਦੂषਕਾਃ
ਚੁਗਲਖੋਰ, ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਉਦ੍ਵੇਜਨਕਰਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕੇषੁ ਤੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਾਲਮ ਹਨ—ਉਹ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਦਾ ਭੂਯੋ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਸ਼੍ਰਵਣਚ੍ਛੇਦਨਂ ਚੈਵ ਨਾਸਾਚ੍ਛੇਦਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਅਤੇ ਨੱਕ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਰੀਰਂ ਮਾਨਸਂ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਨਕਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਕੁਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਯਂ ਤਥਾ ਤੀਵ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਦ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਪੇਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਏਕਪਕ੍ਸ਼ਹਤਾਃ ਕਾਣਾਃ ਕੁਨਖਾਸ਼੍ਚਾਮਯਾਵਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪੱਖੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ,
ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰਕੁष੍ਠਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਸ ਝੜਨ ਵਾਲਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋਨਿਸ਼ੂਲਾਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਾਸ ਹृਦ੍ਗੁਹ੍ਯਸ਼ੂਲਿਨਃ 203.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਦਮਾ, ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਬਹੁਭਿਰ੍ਦਾਰੁਣੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਃ ਸਮਨੁਦ੍ਗਤਾਃ
ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਲਾਪਿਨੋ ਦੂਤਾਨ੍ਪਾਚਯਨ੍ਤੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏषਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾ ਭਾषਾ ਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰਹਸ੍ਯਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਾ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯੇਨ ਤੁ ਨਿਨ੍ਦਨਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਗੁਪਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਚੁਗਲੀ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ,
ਸ੍ਨੇਹਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾਂ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਂ ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਬੋਲ ਪਿਆਰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰੁੱਖੇ ਹਨ, ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ,