ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਖਾਵਲਮ੍ਬੋऽਤ੍ਰ ਹ੍ਯਧਃਸ਼ੀਰ੍षਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋਂ ਉਲਟਾ ਲਟਕ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ 202.
ਫਿਰ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸੂਕਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਕੁਲੋ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਕਰ ਬਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਨਕੁਲ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਿਕ੍ਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਨ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਨृਤਵ੍ਰਤਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਹ੍ਯਾਨृਤਿਕਂ ਦੁष੍ਟਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਹਾਰਕਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਮਾੜਾ ਤੇ ਝੂਠਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਮੀਨ ਹੜਪਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣ੍ਯੇਕੈਕਸ਼ਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸ ਤੁ ਤਿष੍ਠਤ੍ਵਯਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਕਰਤੂਤ ਲਈ ਰੁਕਿਆ ਰਹੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਠਹਿਰੇ।
ਤਤੋ ਜਾਤੀਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਪਰ ਹਰ ਇਕ ਔਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਮੂਕਸ਼੍ਚ ਕਾਣਸ਼੍ਚ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਗੂੰਗਾ, ਕਦੇ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਹੋਰ ਜਨਮ।
ਤੀਵ੍ਰੈਰਨ੍ਤਰ੍ਗਤੈਰ੍ਦੁਃਖੈਰ੍ਭੂਮਿਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਰਾਧਮਃ
ਜੋ ਜਮੀਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇਜ਼ ਦੁੱਖ ਸਹੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕਟਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਃ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਗਤੋ ਨਰਃ 202.
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਵ੍ਰਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟੋ ਬਦ੍ਧੋ ਬਨ੍ਧਨਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਤੇ ਕੈਦ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਧਾ ਸਪ੍ਤ ਚੈਕਾਂ ਚ ਜਾਤਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਪਚ੍ਯਤੇ
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਤੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੁਕ੍ਕੁਟਤਾਂ ਯਾਤੁ ਵਿਡ੍ਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਕੂਕੜ ਬਣ ਕੇ ਗੰਦੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਿਕਰ੍ਮ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਤਤੋ ਮਾਨੁषਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਨਸਾਨੀ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਧਾਵਮਾਨਂ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੌੜਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸੂਕਰਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਅਰ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਂ ਯਾਂ ਯਾਤਿ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਿਂ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਸਃ
ਜੋ ਵੀ ਜਾਤੀ ਉਹ ਫਿਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਨੁषਤਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਯਾਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਾਨਵ ਜਨਮ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਤਾਰਂ ਪਾਪਾਚਾਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਜੋ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ, ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਵਤੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਭਿਨ੍ਨਚਾਰਿਤ੍ਰਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਵ੍ਯਲੀਕਕਾਰਿਣੀ 202.
ਜਿਸ ਔਰਤ ਦਾ ਚਲਣ ਮਾੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਦਤ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ,
ਤਤਃ ਸ਼ੁਨੀ ਭਵੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੂਕਰੀ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੱਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੂਅਰਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚ ਸੌਖ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਖਿਤਾ
ਉਹ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ, ਉਸ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਪਾਨਂ ਚ ਨ ਤੇषਾਮੁਪਪਾਦਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਏਵਂ ਕੁਰੁਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਮਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਐਸਾ ਕਰੋ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮੰਦਬੁਧਿ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਂ ਕ੍ਸ਼ਪਯਧ੍ਵਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮੰਦ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤਾਮਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਸ੍ਯੁਜਾਤੌ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਰ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਜੋ ਮੰਦ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪਾਪਸ਼੍ਚੇਤਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕृਤ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਗਾਲਸ਼੍ਚ ਸੂਕਰੋ ਬਕ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਿੱਦੜ, ਸੂਅਰ ਜਾਂ ਬਗਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।