ਯੇਨਾਗ੍ਨਿਰੁਜ੍ਝਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਨ ਪੂਜਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਉਗਰਾਹੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ—
ਕਰ੍ਕਟਸ੍ਯ ਤੁ ਘੋਰਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਮੋਚਯ 202.
ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੇਕੜੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਓ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਾਰਯਤੇ ਜਲਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—
ਅਦਾਨਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਵੇਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ—
ਤੋਯਭਾਜਨਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਭੋਜਨਂ ਯੋऽਨਿਵਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਚੁਕਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ—
ਵੇਣੁਦਣ੍ਡਕਸ਼ਾਭਿਸ਼੍ਚ ਲੋਹਦਣ੍ਡੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ, ਚਾਬਕਾਂ, ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ—
ਤਸ੍ਮਾ ਅਨ੍ਨਂ ਚ ਪਾਨਂ ਚ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਯਂ ਹृਤਂ ਯੇਨ ਤਂ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਿਪਾਚਯ
ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਮੀਨ ਚੁਰਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ।
ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨੌ ਪ੍ਰਪਾਤਯੇ
ਜਦ ਉਹ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿਓ।
ਕ੍ਲਿष੍ਟੋ ਜਾਤਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨੁषਸ੍ਤਤਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਭੋਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਹਿਂਸਾਰੂਪੇਣ ਘੋਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਿਨਂ ਚੈਵ ਸੁਰਾਪਂ ਚੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍ 202.
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਗੋਘਾਤਕੋ ਹ੍ਯਯਂ ਪਾਪਃ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਮਾਰੁਹੇਤ੍
ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪੂਤਿਪਾਕੇषੁ ਪਚ੍ਯੇਤ ਜਨ੍ਤੁਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਯੋਜਿਤਃ
ਉਹ ਪਤੀ ਹੋਏ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਤੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਵਾਸਂ ਪਤਿਤਂ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਹੇ।
ਅਯਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕਿਂ ਪਾਪਃ ਪਿਤृਘਾਤੀ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਇਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਦ-ਆਤਮਾ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਤਤਃ ਪਾਕੇषੁ ਘੋਰੇषੁ ਪਚ੍ਯਤਾਂ ਚ ਨਰਾਧਮਃ
ਫਿਰ ਇਸ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵ੍ਯਾਪਨ੍ਨੋ ਦਸ਼ਗਰ੍ਭੇषੁ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਦਸ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ।
ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਾਰੁਗ੍ਵਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪੀਡ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ, ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੀਡ੍ਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ।
ਜਾਯਤਾਂ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛੂਨਾਂ ਯੋਨੌ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਮੰਦ-ਆਤਮਾ ਸੂਅਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ਸਂਸਾਰੇ ਚੈਵ ਦਾਰੁਣਾਨ੍ 202.
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਠੋਰ ਰੋਗ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਪਂਚ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਲਿष੍ਟੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਮੰਦ-ਆਤਮਾ ਉਥੇ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤੋ ਜਾਯਤੇ ਘੋਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵृਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਭਿਆਨਕ ਪੰਛੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਭੇਡੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਵਿਹੀਨੇषੁ ਪਸ਼੍ਚਾਲ੍ਲਬ੍ਧਗਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦਾਰੁਣਂ ਦੁਃਖਮੁਪਭੁਂਕ੍ਤੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਇਹ ਮੰਦ-ਆਤਮਾ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਉਂ ਹੀ ਰਹਿਣ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇषੁ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਰ੍ਦਭਤਾਂ ਗਤਃ
ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤੁ ਵਿਵਿਧਾਂਸ੍ਤਾਪਾਨ੍ਯਥਾ ਹृਤਧਨਸ਼੍ਚ ਸਨ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਕਲੀਫਾਂ ਸਹੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਗਵਾ ਬੈਠੇ।
ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚੌਰੋ ਭਵਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍
ਇਨਸਾਨੀ ਜਨਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਚੋਰ ਤੇ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।