ਗਤ੍ਵਾ ਜ੍ਵਰਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵਿਨਯਾਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜ਼ੁਆਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਤੇ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਸ੍ਵਂ ਤੁ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮੇਣੇਦृਸ਼ੇਨ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜੋऽਥ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਕਾਲਭੂਤਂ ਮਹਾਜ੍ਵਰਮ੍ 201.
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਕਾਲ ਰੂਪ ਮਹਾਨ ਜ਼ੁਆਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਰੋषਾਯਾਸਕਰਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਸ਼ਾਸੇਮਹਿ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ, ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗੇ।
ਲੋਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਹਨ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਘਾਤੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯੋ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਉਥੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਸਠ ਮਿਲੀਅਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਹ੍ਯੁਪਰਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਰੁਕ ਗਈ, ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਆਪ ਆਏ।
ਸਮ੍ਭਾषਨ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਗੁਣਭੂਤਾਨਿ ਹ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ—
ਉਪਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਾਲਚਿਂਤਕਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ ਤੇ ਕਾਲਚਿੰਤਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਦੈਵੋਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਉਠੋ! ਖੜੇ ਹੋਵੋ! ਮਾਫ ਕਰੋ, ਮਾਫ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਂਕਰਯੁਦ੍ਧਂ ਨਾਮੈਕਾਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਇੱਕਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਅਥ ਨਾਰਕਿਦਣ੍ਡਨਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਹੁਣ ਨਰਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਮੈਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਨਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਫਲਂ ਤੇ ਵੈ ਯੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਪੁਰਾ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਬਹਵੋ ਯੇ ਤੇ ਤੈਸ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰੁਲ੍ਬਣੈਃ
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਿਆਨਕ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਤੜਫ ਰਹੇ ਹਨ।
ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਪਾਪਰਤਂ ਨਿਰ੍ਘृਣਂ ਪਾਪਚੇਤਸਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਮੰਦੀ, ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਦਿਲੋਂ ਬੇਰਹਮ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ—
ਪਿਤृਘ੍ਨੋ ਮਾਤृਗੋਘ੍ਨਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ—
ਏਨਂ ਪਾਚਯ ਤੈਲਸ੍ਯ ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਪੁਨਃ ੬ !। ਨਰਾਧਮਮਿਮਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੇ
ਇਸ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਤੇ ਤੇਲ, ਘੀ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਵਿੱਚ ਪਕਾਓ।
ਸ਼ਯਨਾਸਨਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਗ੍ਨਿਦਾਯੀ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਿਸਤਰ ਜਾਂ ਕੁਰਸੀ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਯਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵ ਤੀਰ੍ਥਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਦੇਸ਼੍ਯ ਚੋਭਯੋਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਃ 202.
ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਨਕਂ ਵਿਪ੍ਰਮਧ੍ਰੁਵਂ ਦਾਂਭਿਕਂ ਸ਼ਠਮ੍
ਪਿੰਡ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਠੱਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਜਿਹ੍ਵਾऽਸ੍ਯ ਛਿਦ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਚਾ ਦੁष੍ਟਸ੍ਯ ਪਾਪਿਨਃ
ਇਸ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਦੀ ਭੈੜੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਦੀ ਜੀਭ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟੋ।
ਕृਤਂ ਲੋਭਾਭਿਭੂਤੇਨ ਕਾਮਸਮ੍ਮੋਹਿਤੇਨ ਚ
ਇਹ ਕੰਮ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਤੁ ਖਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍
ਇਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ—
ਇਮਂ ਵਾਰ੍ਧੁषਿਕਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਂਗੇषੁ ਭੇਦਯ
ਇਸ ਠੱਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤੋੜ ਦਿਓ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਿਨਂ ਪਾਪਂ ਕृਤਘ੍ਨਂ ਚ ਤਥਾ ਨਰਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ, ਤੇ ਅਭਾਰੀ ਮਨੁੱਖ—
ਅਸ੍ਥਿ ਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਦਾਪਯ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਫੌਰਨ ਖਾਰ ਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾਓ।
ਪਿਸ਼ੁਨਂ ਹਿ ਮਹਾਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਪਂਚ ਘੋਰਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਝੂਠੀ ਚੁਗਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੰਜ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵੱਡੇ ਬਾਘ ਹਨ।