ਸ਼ੂਲ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਯष੍ਟਿਤੋਮਰਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ
ਭਾਲੇ, ਬਰਛੇ, ਲਾਠੀਆਂ, ਤੋਮਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ,
ਅਭਵਦ੍ਦਾਰੁਣਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਡਰਾਉਣੀ, ਹਲਚਲ ਭਰੀ, ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਬਾਹੁਭਿਃ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕੇਸ਼ਾਕੇਸ਼ਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ 201.
ਫਿਰ, ਬਾਹਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਾਲ ਪਕੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭਗ੍ਨਾ ਦੂਤੈਰ੍ਘੋਰਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਤੋੜੇ ਗਏ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤੇ ਯੇ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਰਣਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਜੋ ਪਿਸਾਚ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਕਰਕੇ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡ ਗਏ।
ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠ ਕ੍ਵ ਯਾਸੀਤਿ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦृਢੋ ਭਵ
“ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ! ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?” “ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਪੱਕੇ ਰਹੋ!”
ਕਿਨ੍ਤੁ ਮੂਢ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਮੁਕ੍ਤਂ ਮੇ ਰੁਜਾਕਰਮ੍
ਪਰੰਤੂ, ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਦੇ ਸਕੇ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦਸਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਏषੋऽਹਂ ਪਾਰਗੋ ਰਣੇ
ਤੂੰ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ? ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਾ ਮੈਂ ਹੀ ਪਾਰ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਹਸਾ ਘੋਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆ ਗਏ।
ਤਤੋ ਭਗ੍ਨਾ ਯਦਾ ਤੇ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਰ ਗਏ,
ਅਦृਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਬਲਂ ਤਮਸਾਵृਤਾਃ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਕਈ ਦਿਖ ਰਹੇ ਤੇ ਕਈ ਅਦਿੱਖ ਰਹੇ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਗਈ।
ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਖਾਦਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਨ ਚੋਦਿਤਾਃ 201.
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਖਾਣ ਲੱਗੇ ਤੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ।
ਵਯਮਦ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਜਗਤਃ ਪਤੇ
ਅੱਜ, ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਜ੍ਵਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯੋਧਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕ੍ਰੋਧੀ ਤੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਜ਼ੁਆਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੈਨਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਿਆ।
ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ਾऽਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਾਨਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਨੁੱਖ ਭੇਜੇ।
ਪਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਮਾਨ੍ਪਾਪਾਨ੍ਯੋਗੇਨ ਚ ਬਲੇਨ ਚ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸਾੜ ਦੇ।
ਜ੍ਵਰਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਮੂਤਘਨਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ
ਜ਼ੁਆਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੇ।
ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਯਮਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਯਮ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਜ੍ਵਰਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵਿਨਯਾਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜ਼ੁਆਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਤੇ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਸ੍ਵਂ ਤੁ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮੇਣੇਦृਸ਼ੇਨ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜੋऽਥ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਕਾਲਭੂਤਂ ਮਹਾਜ੍ਵਰਮ੍ 201.
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਕਾਲ ਰੂਪ ਮਹਾਨ ਜ਼ੁਆਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਰੋषਾਯਾਸਕਰਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਸ਼ਾਸੇਮਹਿ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ, ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗੇ।
ਲੋਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਹਨ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਘਾਤੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯੋ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਉਥੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਸਠ ਮਿਲੀਅਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਹ੍ਯੁਪਰਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਰੁਕ ਗਈ, ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਆਪ ਆਏ।
ਸਮ੍ਭਾषਨ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਗੁਣਭੂਤਾਨਿ ਹ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ—