ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ,
ਹਾ ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਹਾ! ਬਚਾ ਲੋ, ਬਚਾ ਲੋ, ਪੁੱਤ!'
ਮੁष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਕਸ਼ਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਲੈਰਙ੍ਕਗਤੈਰਪਿ
ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਬਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੱਪ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ,
ਏਵਮੇਵਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੋਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਕਾਨਿ ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸਮਾਚਾਰੇਣ ਪਂਚਮਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਪ ਹਨ, ਤੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਨਾਲ ਪੰਜਵਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਦਿषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗੁਣਾਨ੍ਤਰਪਥਂ ਗਤਃ 200.
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੁਣ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਦਾ ਵਾ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਤੇषੁ ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ,
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਕਰ੍ਮਾ ਤੁ ਸ੍ਵੇਦਜਃ ਸਮ੍ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪसीਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯੋਨਿਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਂਤਰਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਤਾਂ ਯਾਤਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਯਦਿ ਤੁ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਜੀ ਰਹੇ ਤਾਂ, ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਾਤਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਵੈਸ਼ ਤੋਂ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਮਨਸਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਦ੍ਰੋਗ੍ਧਾ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਜੇ ਮਨ ਬੜਾ ਖਰਾਬ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਯੁਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਜਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਨੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪਃ ਸ਼੍ਯਾਵਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਵਾਸ਼ ਬੁਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੁਵਰ੍ਣਹਰ੍ਤਾ ਚ ਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੇਨ ਸਮੋ ਹਿ ਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਭਿਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੇषੁ ਨਿਰ੍ਯਾਣਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਰਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਾ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮਹੀਤਲਂ ਸਰ੍ਵਮਾਪਗਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਗਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਨਾਦੋ ਹਾਹਾਕਾਰਸਮਾਕੁਲਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਉਠਿਆ, 'ਹਾ ਹਾ' ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਲੌਹਯष੍ਟਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਆਯੁਧੈਸ਼੍ਚ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ,
ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਮਕਰਾ ਦੂਤਾ ਮੋਹੇਨਾਯਤ੍ਤਚੇਤਸਃ
ਮਜਦੂਰ ਤੇ ਦੂਤ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਜ੍ਞਾਪਯੇਤ੍ਤਦਾ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਨਰਕਯਾਤਨਾਸ੍ਵਰੂਪਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੂ ਸੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਅਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਂਕਰਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਾਭਿਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਹੁਣ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ: ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਦੂਤਾ ਊਚੁਃ ਵਯਮਨ੍ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ, ਮਾਲਕ।'
ਅਨ੍ਯੇ ਹਿ ਤਾਵਤ੍ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੋਰ ਲੋਕ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵਿਵृਤ੍ਤਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਰੋषਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਦੂਰੇ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਕਂਚਿਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਸ ਹ੍ਯਨਾਕृਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਿਃਸृਤਃ ਸ ਚ ਰੋषੇਣ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾ ਘੋਰਾ ਨਾਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਨਾਨਾ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।