ਕਰੀषਗਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸ ਪੁਨਃ ਪਚ੍ਯਤੇ ਮੇਦਵਹ੍ਨਿਨਾ
ਫਿਰ, ਗੂ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਰਬੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਨਾਃ ਸਪ੍ਤਕਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਯੋਜਨੇ
ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ, ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਤੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਚੇਤਨਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੜਦਾ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਤੇ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੀਤੋਦਾਂ ਸ਼ੀਤਕਾਨਨਾਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਠੰਢੇ ਬਾਗ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਪਾਪਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਸਵਾਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਲਵਹੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਃ 200.
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਲਵਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤਜਲਂ ਸਦਾ
ਉਥੇ ਬੱਦਲ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਬਲਦਾ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਕਵਨਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਬਾਗ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰਕਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਘਾਸ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਦष੍ਟਸ਼੍ਚ ਕृਮਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਉਥੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਡੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਲ੍ਲਭਤੇ ਚੈਵ ਯਾਤਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ,
ਹਾ ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਹਾ! ਬਚਾ ਲੋ, ਬਚਾ ਲੋ, ਪੁੱਤ!'
ਮੁष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਕਸ਼ਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਲੈਰਙ੍ਕਗਤੈਰਪਿ
ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਬਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੱਪ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ,
ਏਵਮੇਵਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੋਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਕਾਨਿ ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸਮਾਚਾਰੇਣ ਪਂਚਮਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਪ ਹਨ, ਤੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਨਾਲ ਪੰਜਵਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਦਿषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗੁਣਾਨ੍ਤਰਪਥਂ ਗਤਃ 200.
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੁਣ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਦਾ ਵਾ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਤੇषੁ ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ,
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਕਰ੍ਮਾ ਤੁ ਸ੍ਵੇਦਜਃ ਸਮ੍ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪसीਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯੋਨਿਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਂਤਰਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਤਾਂ ਯਾਤਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਯਦਿ ਤੁ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਜੀ ਰਹੇ ਤਾਂ, ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਾਤਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਵੈਸ਼ ਤੋਂ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਮਨਸਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਦ੍ਰੋਗ੍ਧਾ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਜੇ ਮਨ ਬੜਾ ਖਰਾਬ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਯੁਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਜਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਨੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪਃ ਸ਼੍ਯਾਵਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਵਾਸ਼ ਬੁਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੁਵਰ੍ਣਹਰ੍ਤਾ ਚ ਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੇਨ ਸਮੋ ਹਿ ਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਭਿਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੇषੁ ਨਿਰ੍ਯਾਣਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਰਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਾ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮਹੀਤਲਂ ਸਰ੍ਵਮਾਪਗਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਗਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਨਾਦੋ ਹਾਹਾਕਾਰਸਮਾਕੁਲਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਉਠਿਆ, 'ਹਾ ਹਾ' ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਲੌਹਯष੍ਟਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਆਯੁਧੈਸ਼੍ਚ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ,