ਸਹਕਾਰਵਨਂ ਨਾਮ ਰੌਦ੍ਰਾ ਯਤ੍ਰ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਅੰਬਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨਿਃਸ਼ਿਰਾਜਾਲਕਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਰਕ੍ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਰਗਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਨਾਂ ਕੰਨ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਭ੍ਰ ਇਵ ਚਾਭਾਤਿ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਤੁ
ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਚੁਲ੍ਲੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਮ੍ਭੀਰਾ ਸਾ ਤ੍ਰਿਯੋਜਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੀ ਭੱਠੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਆਤਮਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਚੁਲ੍ਲੀਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵੇਗਿਨੀ ਵਹਤੇ ਤੁ ਸਾ 200.
ਉਥੇ ਚੁੱਲੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਘੋਰਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਦਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਲਤਾਃ ਸ਼ੂਲਾਃ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਥੇ ਦਸ ਕਾਂਟ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਹਨ ਤੇ ਤੀਹ ਕੜਾਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਨਿਰਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ੈਰ੍ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੇਦਰਦੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁष੍ਕੋਦਪਾਨੇ ਧੂਮੇ ਚ ਅਧਃਸ਼ੀਰ੍षੋऽਵਲਮ੍ਬਤੇ
ਸੁੱਕੀ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਲਟਾ ਲਟਕਦਾ ਹੈ।
ਕਰੀषਗਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸ ਪੁਨਃ ਪਚ੍ਯਤੇ ਮੇਦਵਹ੍ਨਿਨਾ
ਫਿਰ, ਗੂ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਰਬੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਨਾਃ ਸਪ੍ਤਕਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਯੋਜਨੇ
ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ, ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਤੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਚੇਤਨਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੜਦਾ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਤੇ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੀਤੋਦਾਂ ਸ਼ੀਤਕਾਨਨਾਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਠੰਢੇ ਬਾਗ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਪਾਪਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਸਵਾਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਲਵਹੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਃ 200.
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਲਵਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤਜਲਂ ਸਦਾ
ਉਥੇ ਬੱਦਲ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਬਲਦਾ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਕਵਨਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਬਾਗ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰਕਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਘਾਸ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਦष੍ਟਸ਼੍ਚ ਕृਮਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਉਥੇ ਛੂਹ ਜਾਂ ਡੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਲ੍ਲਭਤੇ ਚੈਵ ਯਾਤਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ,
ਹਾ ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਹਾ! ਬਚਾ ਲੋ, ਬਚਾ ਲੋ, ਪੁੱਤ!'
ਮੁष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਕਸ਼ਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਲੈਰਙ੍ਕਗਤੈਰਪਿ
ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਬਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੱਪ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ,
ਏਵਮੇਵਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੋਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਕਾਨਿ ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸਮਾਚਾਰੇਣ ਪਂਚਮਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਪ ਹਨ, ਤੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਨਾਲ ਪੰਜਵਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਦਿषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗੁਣਾਨ੍ਤਰਪਥਂ ਗਤਃ 200.
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੁਣ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਦਾ ਵਾ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਤੇषੁ ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ,
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਕਰ੍ਮਾ ਤੁ ਸ੍ਵੇਦਜਃ ਸਮ੍ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪसीਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਯੋਨਿਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਂਤਰਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।