ਆਲੋਕੇ ਚ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚ
ਉਜਾਲੇ ਵਿੱਚ, ਦਰਖ਼ਤ ਤੇ ਜਗਤ ਦਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਦੂਤਾਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਤ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਵੜਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਤੁ ਸ਼੍ਵਭਿਰ੍ਘੋਰੈਰਾਪਾਦਤਲਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਫਿਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਕੁੱਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਤੁ ਮਹਾਰੂਪਾ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਫਿਰ ਹੋਰ, ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਜਣੇ—
ਅਨ੍ਨਾਨਿ ਦੀਯਮਾਨਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ 199.
—ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—
ਅਯਃਸ਼ਰਮਯੀ ਨਾਰੀ ਵਹ੍ਨਿਤਪ੍ਤਾ ਸੁਦਾਰੁਣਾ
ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਈ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਇੱਕ ਔਰਤ—
ਧਾਵਨ੍ਤਂ ਚਾਨੁਧਾਵਂਤੀ ਤ੍ਵਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੱਜਦੇ ਮਰਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੌੜਦਿਆਂ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ:
ਮਾਤृष੍ਵਸਾ ਤੇ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਮਾਤੁਲਾਨੀ ਪਿਤृष੍ਵਸਾ
“ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਓ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ, ਤੇਰੇ ਮਾਂਮਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ—
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਜਾਯਾ ਵੈ ਧਰ੍षਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
—ਪੰਡਤਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕੀਤਾ ਹੈ।”
ਕਿਂ ਪ੍ਰਧਾਵਸਿ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜ ਵ੍ਯਸਨੈਸ਼੍ਚੋਪਪਾਦਿਤਃ
“ਤੂੰ ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ ਕਿਉਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ?”
ਏਵਂ ਵੈ ਬੋਧਯਨ੍ਤੀਹ ਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਐਸੀ ਔਰਤਾਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵृषਲੀਰ੍ਬਹੁਲੈਰ੍ਦੁਃਖੈਃ ਕਿਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਸਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
“ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਓ ਪਾਪੀ, ਨੀਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ?”
ਦਸ਼ਧਾ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਪਾਪ ਨੀਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
“ਦਸ ਵਾਰੀ, ਓ ਪਾਪੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਘਸੀਟਾਂਗੀ।”
ਨ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮਯਾ ਪਾਪ ਕੁਤੋ ਗਚ੍ਛਸਿ ਮੂਢ ਵੈ 199.
“ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਾਂਗੀ ਨਹੀਂ, ਓ ਪਾਪੀ; ਤੂੰ ਕਿਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਓ ਮੂਰਖ?”
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਾਪ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪਾਰਦਾਰਿਕਮ੍
“ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂ, ਓ ਪਾਪੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਾਂਗੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ-ਸਤਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਾਲੇ।”
ਗੋਪਾਲਾ ਇਵ ਦਣ੍ਡੇਨ ਕਾਲਯਨ੍ਤੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਗੋਪਾਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਹੰਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਵਾਪਦੈਰਨ੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਵਭਿਃ ਕਾਕੈਸ੍ਤਥਾऽਪਰੇ
ਉਹ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਗਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤੋऽਰ੍ਚਿषਾ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸੁਤਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ਪੁਨਃ
ਜਲਦੇ ਅਤੇ ਤਪਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੁੜ ਦਰੱਖਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਛਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਝ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਿਤਾਲਵਨਦ੍ਵਾਰਿ ਯੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਅਸਿਤਾਲਵਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਭੋ ਭੋ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾ ਧਰ੍ਮਸੇਤੁਵਿਨਾਸ਼ਕਾਃ
ਓ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੋ—
ਭੋਗੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਥ ਸੁਦੁਰ੍ਗਤਾਃ 199.
ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਯਸੈਸ੍ਤੁਣ੍ਡੈਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚੋਚ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਬਾਘ ਹਨ।
ਖਾਦਂਤਿ ਰੁषਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਹਵੋ ਹਿਂਸਕਾ ਨਰਾਨ੍
ਉਥੇ ਕਈ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਿੰਸਕ ਜੀਵ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਿਤਾਲਵਨੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬਹੁਦੁਃਖਸਮਾਕੁਲੇ
ਅਸਿਤਾਲਵਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਹੁਤ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਅਸਿਪਤ੍ਰ ਸੁਭਗ੍ਨਾਙ੍ਗਾਃ ਸ਼ੂਲਲਗ੍ਨਾਸ੍ਤਥਾऽਪਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਾਂਟਿਆਂ 'ਤੇ ਲਟਕਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹ੍ਰਦਾ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਬ, ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਹਨ।
ਪੂਤਿਮਾਂਸਕृਮੀਣਾਂ ਚ ਅਮੇਧ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਸੜੇ ਹੋਏ ਮਾਸ, ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।