ਅਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਹੇਠਾਂ, ਉਥੇ ਮੁੜ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਭੋ ਦੇਵ ਪਾਹਿ ਮੁਞ੍ਚੇਤਿ ਵਦਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषਂ ਵਚਃ 198.
ਉਹ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਚਾ ਲਓ, ਛੱਡ ਦੋ!'
ਪਾषਾਣਵਰ੍षੈਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤੁ ਪਾਂਸੁਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੂਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦृਢਂ ਹਤਾਃ
ਤੇ ਉਥੇ ਮੁੜ, ਉਹ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੱਜਦੇ ਹਨ।
ਵਾਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਤਤਃ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਚ ਜਲਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ, ਤੇ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਾਨੀਯਰੂਪੇਣ ਜਲਂ ਤਪ੍ਤਂ ਤੁ ਦੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤ੍ਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਤਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਉਥੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਸੁਮਿष੍ਟਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਣਿਆਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਪਦਾਰਥ,
ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਰਸਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਸਰਾਨ੍ਪਾਯਸਂ ਤਥਾ
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਰਸ, ਚੌਲ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਖੀਰ ਵੀ,
ਮਾਧ੍ਵੀਕਸ੍ਯ ਚ ਪਾਨਸ੍ਯ ਸੀਧੋਰ੍ਜਾਤੀਰਸਸ੍ਯ ਚ
ਤੇ ਮਧੂ, ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀ ਚੌਲ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ,
ਗੋਰਸਸ੍ਯ ਚ ਪਾਨਾਨਿ ਭਾਜਨਾਨਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਹਮੇਸ਼ਾ,
ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਧੂਪਂ ਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਰਸਸਮਾਯੁਤਾਃ 198.
ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਭੋਜਨੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਨ੍ਤਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਸਭ ਖਾਣਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ,
ਫਲਾਨਿ ਕੁਣ੍ਡਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਾਤ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ
ਫਲ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਂਡੇ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਰਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਜਯਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯੋਗ੍ਯਮਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਜ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਹਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦੂਤਾ ਨਿष੍ਠੁਰਵਾਦਿਨਃ
ਦੂਤ ਕਠੋਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਦੇ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਾਸ਼ਯਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਗृਹਕਾ ਦੇਯਾ ਯਾਚਿਤੁਂ ਮਨਸਾ ਹਿਤਾਃ
ਬੇਸ਼ਰਮ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੰਗਣ ਲਈ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਮਥ ਕਾष੍ਠਾਨਿ ਯਦ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸੁਖਮਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲੇषੁ ਸੁਦਰਿਦ੍ਰੇषੁ ਸਞ੍ਜਾਤਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ 198.
ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵृਤ੍ਤਸ੍ਥਾ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਹੇਮਾਂਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਇਹ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ੍ਯ ਤੇ ਧੀਰਾਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਇੱਥੇ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਸੁਨ੍ਦਰਨਾਰੀਕੇ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰ ਯਾਤਨਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਨਵਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ 'ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਅਠਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਯਾਤਨਾਸ੍ਵਰੂਪਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਤਲਂ ਸਰ੍ਵਮਾਯਸੈਃ ਕਣ੍ਟਕੈਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਉਥੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਝੂਠੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਛਿਨ੍ਨਪਾਦਾਸ੍ਤੁ ਛਿਨ੍ਨਪਾਣਿਸ਼ਿਰੋਧਰਾਃ
ਫਿਰ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰ, ਹੱਥ, ਸਿਰ ਤੇ ਗਰਦਨ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੇ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਤਾ ਦਾਤਾ ਵਪੁष੍ਮਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਗृਹੇ
ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ—
ਯਾਚਮਾਨਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਸ਼ੀਤੈਸ੍ਤੋਯਭੋਜਨੈਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਪਰਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਰਂ ਜਨਮ੍
ਉਥੇ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।