ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਾਪਾਃ ਸਰ੍ਵਦੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਹੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੂਤਕੈਃ 198.
ਫਿਰ ਉਥੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਨ, ਨਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੂਤ ਵੀ।
ਅਸਿਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਚ ਲਂਬਮਾਨਾ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨ, ਜੋ ਲਟਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਵੇਦਨਾਰ੍ਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਾਖਾ ਉਪਾਰੁਹਨ੍ ।। ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨਿਹਤਾ ਘੋਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਦਰਦ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਚਾਰੂਢਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਂ ਤਮਸਾ ਵृਤਮ੍
ਉਹ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਟਂ ਖਾਦੇਤ੍ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋ ਨਿਰਾਕृਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਰਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪਕ੍ਵਮਾਮ੍ਰਫਲਂ ਯਦ੍ਵਨ੍ਨਰਃ ਖਾਦੇਦ੍ਯਥਾ ਵਨੇ
ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕਾ ਆਮ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਚੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤੇ ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤਮ ਨਗਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਜਵੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚੂषਿਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਚੁਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਹੇਠਾਂ, ਉਥੇ ਮੁੜ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਭੋ ਦੇਵ ਪਾਹਿ ਮੁਞ੍ਚੇਤਿ ਵਦਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषਂ ਵਚਃ 198.
ਉਹ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਚਾ ਲਓ, ਛੱਡ ਦੋ!'
ਪਾषਾਣਵਰ੍षੈਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤੁ ਪਾਂਸੁਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੂਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦृਢਂ ਹਤਾਃ
ਤੇ ਉਥੇ ਮੁੜ, ਉਹ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੱਜਦੇ ਹਨ।
ਵਾਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਤਤਃ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਚ ਜਲਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ, ਤੇ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਾਨੀਯਰੂਪੇਣ ਜਲਂ ਤਪ੍ਤਂ ਤੁ ਦੀਯਤੇ
ਫਿਰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤ੍ਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਤਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਉਥੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਸੁਮਿष੍ਟਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਣਿਆਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਪਦਾਰਥ,
ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਰਸਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਸਰਾਨ੍ਪਾਯਸਂ ਤਥਾ
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਰਸ, ਚੌਲ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਖੀਰ ਵੀ,
ਮਾਧ੍ਵੀਕਸ੍ਯ ਚ ਪਾਨਸ੍ਯ ਸੀਧੋਰ੍ਜਾਤੀਰਸਸ੍ਯ ਚ
ਤੇ ਮਧੂ, ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀ ਚੌਲ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ,
ਗੋਰਸਸ੍ਯ ਚ ਪਾਨਾਨਿ ਭਾਜਨਾਨਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਹਮੇਸ਼ਾ,
ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਧੂਪਂ ਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਰਸਸਮਾਯੁਤਾਃ 198.
ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਭੋਜਨੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਨ੍ਤਾ ਮਨੋਹਰਾਃ
ਸਭ ਖਾਣਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ,
ਫਲਾਨਿ ਕੁਣ੍ਡਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਾਤ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ
ਫਲ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਂਡੇ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਰਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਜਯਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯੋਗ੍ਯਮਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਜ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਹਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦੂਤਾ ਨਿष੍ਠੁਰਵਾਦਿਨਃ
ਦੂਤ ਕਠੋਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਦੇ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਾਸ਼ਯਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਗृਹਕਾ ਦੇਯਾ ਯਾਚਿਤੁਂ ਮਨਸਾ ਹਿਤਾਃ
ਬੇਸ਼ਰਮ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੰਗਣ ਲਈ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਮਥ ਕਾष੍ਠਾਨਿ ਯਦ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸੁਖਮਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।