ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ੍ਤੁ ਯਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦੁਃਖਿਤਾਸ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਵਾਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਰਹਿਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇषੁ ਚੈਕੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ 198.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਹ੍ਯੌਦ੍ਦਾਲਕਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਧਰਮ, ਉੱਦਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਯਮ ਉਵਾਚ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਂ ਵਰਂ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਵਰਦੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ,
ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਤਵ ਦੇਸ਼ਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਵਰਦੋ ਮਮ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਖਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਕ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਖਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥਂ ਸਂਦਿਦੇਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਪ੍ਰੇ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਨੀਤਸ੍ਤੇਨ ਦੂਤੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ 198.
ਫਿਰ ਉਹ ਦੂਤ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਭਾष੍ਯ ਮਾਂ ਵੀਰਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਦਾ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਯਾਦਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰੇਤਾਵਾਸਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਆਖਣ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਤੇ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨੈਵ ਦੁਃਖੇਨ ਖੇਦਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚੋष੍ਣੇਨ ਚ ਸ਼ੀਤਤਃ
ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਠੰਢ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤਵਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗੁਰੁਚਿਤ੍ਤਾਨੁਚਿਨ੍ਤਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯਥਾਕਾਮਮਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਾਜਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਧਾਵਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣਾਸ੍ਤੁ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੋ ਘ੍ਨਨ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਫੜਦੇ ਤੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਬਨ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਕਾਯਾ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਣੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਾਰੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਦੇ ਹਨ।
ਵੇਣੁਯष੍ਟਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਿ ਤਤੋऽਧਿਕੈਃ 198.
ਉਹ ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਲਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਕਰੁਣਂ ਘੋਰਂ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਤੇषੁ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਵਕੇਨ੍ਧਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਅੱਗ ਲਈ ਇੰਦਣ ਵਾਂਗ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜਿਹੜੇ ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਪਾਰੋਪ੍ਯ ਸਂਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਿਲਾ ਇਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਯੰਤਰਾਂ 'ਚ ਪਾ ਕੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵੈਤਰਣੀ ਘੋਰਾ ਸਂਭੂਤਾ ਨਿਮ੍ਨਗਾ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਡਰਾਉਣੀ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ੂਲ ਆਰੋਪ੍ਯ ਦੂਤਾਃ ਪਾਦੇषੁ ਗृਹ੍ਯ ਵੈ
ਫਿਰ ਦੂਤ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਸੂਲਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨੁष੍ਣੇ ਰੁਧਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਫੇਨਮਾਲਾਸਮਾਕੁਲਾਃ
ਉਥੇ, ਠੰਢੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਝੱਗ ਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾ ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾ ਵਿਕृਤਾਵਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੋੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਬਸ।