ਕੇਚਿਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਵਿਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ ਵੀ ਸਨ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣੋ ਬਦ੍ਧਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਧਨੁष੍ਕਾ ਦੁਰਾਸਦਾਃ
ਕੁਝ ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਲੇ ਤੇ ਤੀਰ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਸਜ੍ਜਿਤਾ ਦਧਿਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਹਸ੍ਤਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਖੜੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਦਹੀਂ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕਈ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਧੂਪਾਨ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਵਾਸਾਂਸਿ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਕੁਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਾਜਿਕੁਞ੍ਜਰਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਹਂਸਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਚਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਦੇ ਰਥ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ।
ਮਯੂਰੈਃ ਸਾਰਸੈਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕ੍ਰਵਾਕੈਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਭਿਃ 197.
ਕੁਝ ਦੇ ਵਾਹਨ ਮੋਰ, ਸਾਰਸ ਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਨ।
ਉਜ੍ਜ੍ਵਲਾ ਮਲਿਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜੀਰ੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਨਵਾਂਸ਼ੁਕਾਃ
ਕੁਝ ਚਮਕਦਾਰ, ਕੁਝ ਗੰਦੇ, ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਮਾਰ੍ਜਾਰੀ ਕਾਚਵਰ੍ਣਾ ਕृष੍ਣਾ ਚੈਵ ਕਲਿਸ੍ਤਥਾ
ਕੁਝ ਬਿੱਲੀ ਵਰਗਾ, ਕੁਝ ਕਾਂਚ ਵਰਗਾ, ਕੁਝ ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਏਤੇ ਪੁਰੋਗਮਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੌਤ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਆਪਨ੍ਨੇਨ ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ ਤੇ ਆਦਰ ਦੇਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਕृਤਾਨ੍ਤਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਕਿਙ੍ਕਰਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਨਵਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ, ਕਾਲ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤਨਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਯਾਤਨਾਸ੍ਵਰੂਪਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਮਾਮੇਕਮृषਭਂ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਦਦੌ ਯਮਃ
ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੇੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਯਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਬਲਦ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਮੇ ਪੂਜਾ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਵਿਧਿਨਾऽਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਕਰੀ।
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਹृष੍ਟੋ ਹ੍ਯਾਸ੍ਯਤਾਂ ਚ ਵਰਾਸਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਬੋਲੇ, 'ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਜਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਲੋਹਿਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਨੇਤ੍ਰੇ ਜਲ੍ਪਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ-ਲਾਲ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਭਾਵਿਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ।
ਕਾਲਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਉਦੀਰਯਨ੍
ਉਹ ਭਜਨ, ਜੋ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਅਸਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਉਚਾਰਿਆ।
ऋषਿਪੁਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਰਮੋ ਦੇਵਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੋਲੇ: 'ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'
ਕਾਲਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ 198.
ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯਿਤਾ ਚੈਵ ਭੂਤਭਵ੍ਯ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਦਣ੍ਡਪਾਣੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਲਾਠੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਫਾਹਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣ ਦੁਰਾਧਰ੍ष ਤੈਲਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੇ, ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਤੇ ਤੇਲ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਵਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਏਕਦृਗ੍ਬਹੁਦृਗ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਲ ਮृਤ੍ਯੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਦੇ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਕਈ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਕਾਲ, ਹੇ ਮੌਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਬਾਲਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵृਦ੍ਧਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰੌਦ੍ਰੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਦੇ ਬੱਚਾ, ਕਦੇ ਬੁੱਢਾ, ਕਦੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾ ਨ ਚ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਪਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਜਪ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸਭ ਜਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇਰਾ ਜਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।