ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਵਿਹਿਤੋ ਧਰ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਸੁਕृਤਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਉਥੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਆਯਸਂ ਗੋਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਲੋਹਾ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੋ ਹਿ ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਹਿਤੋ ਰਵਿਸੂਨੁਨਾ
ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਾਖਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਘਾਤਕਾਰਕਾਃ
ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪੁਰਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤਚ੍ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੀ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕृਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਯਮੇਨ ਵਿਹਿਤਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ 197.
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯੀ ਦਿਵ੍ਯਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਨਿਯੋਜਿਤਾ
ਵੈਵਸਵਤ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸਭਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੈਰਲੁਬ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਵੀਤਰਾਗੈਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਵਿਰਕਤੀ ਹਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਸਭਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯੈਵਾਸ਼ੁਭਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਸਭਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ।
ਅਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯਂ ਯਥਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਿਵੇਂ ਕਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਚ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਯਮਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਿਰੌਦ੍ਦਾਲਕਿਸ਼੍ਚੈਵ ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਅਤ੍ਰੀ, ਰੌਦਾਲਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਪਸਤੰਬਾ,
ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ਚ ਲਿਖਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯਙ੍ਗਿਰਾ ਭृਗੁਰੇਵ ਚ
ਸ਼ੰਖ, ਲਿਖਿਤ, ਅੰਗਿਰਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੀ,
ਯਮੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਚਿਤ ਉਪਾਅ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਪਿਨਦ੍ਧਾਭ੍ਯਾਮਙ੍ਗਦਾਭ੍ਯਾਂ ਮਹਾਤਪਾਃ 197.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਕੰਡੇ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੇਜਸਾ ਵਚਸਾ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਾਦਿਵ੍ਯਾ ऋषਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਵੱਡੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵੇਦਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਿਚਾਰਜ੍ਞਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ 'ਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
. ਨਿਰੁਕ੍ਤਮਤਿਵਾਦਾਸ਼੍ਚ ਸਾਮਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਉਹ ਨਿਰੁਕਤ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਰਾਗ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੋ ਮਹਾਹਨੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਜਬੜੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਖਿਆ।
ਵਾਮਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡੇਨ ਪ੍ਰਵਰੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਲਾਠੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਸਨ੍ਦਿष੍ਟਃ ਸ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸਨੇषੁ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ 'ਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਮੇਨ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਾ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ 197.
ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਾਧਨਂ ਕਥਿਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚ ਮਹੌਜਸਃ
ਅਸੁਰ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾਙ੍ਗੇਭ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਸਮ੍ਭਵਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।