ਨ ਨਾਸ਼ੋ ਹਿ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਪਸੀਓ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚੈਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਦਾਨੇਨ ਨਿਗਮੇਨ ਚ
ਜੋ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਰੌਰਵੋ ਵਾ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕਿਂਰੂਪਂ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲੇਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੌਰਵ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਕੂਟਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਚ ਕਿਂਚ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਕਿਂਚ ਕਿਂਚ ਸਮਾਚਰਨ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਧृਤਿਂ ਨ ਲਭਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਦੋषੈਃ ਸੁਵਾਸਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢੀਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੈ।
ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਗੁਣਾਨਾਂ ਤੁ ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍ 195.
ਜੋ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਪਰਂ ਪਰਮਜਾਨਨ੍ਤੋ ਰਮਨ੍ਤੇ ਕਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ
ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਕਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਰਮਦੇ ਹਨ?
ਏਤਤ੍ਕਥਯ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਂ ਯਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍
ਇਹ ਦੱਸੋ, ਪੁੱਤਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਯਮਲੋਕਸ੍ਥਪਾਪਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਨਵਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਯਮ ਲੋਕ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸੌ ਪਚੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऋषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੁਣ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਨਾਚਿਕੇਤ ਉਵਾਚ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਯਤਮ੍
ਨਚਿਕੇਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਹੈ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ।'
ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪਰਿਵੇषੇਣ ਤਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰੇਤਪਤੇਃ ਪੁਰਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਬਾਧਮਹਾਟ੍ਟਾਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰੈਰ੍ਭਵਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਨਲਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੋਵਰ, ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਤਾਲਾਬ ਵੀ ਹਨ।
ਨਰਨਾਰੀਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾ ਗਜਵਾਜਿਸਮਾਕੁਲਾਃ
ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਚਲਪਲ ਵੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜੀਵੈਸ੍ਤਥਾਕੀਰ੍ਣਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗਾਯਨ੍ ਹਸਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਕਿਤੇ ਲੋਕ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਹੱਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨृਤ੍ਯਨ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਬਨ੍ਧਨਸਂਸ੍ਥਿਤਃ 196.
ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥੂਲਾਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਉਥੇ ਜੀਵ, ਜਿਹੜੇ ਮੋਟੇ ਤੇ ਪਤਲੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਚੈਵ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਨੋ ਵਿਹ੍ਵਲਤੀਵ ਮੇ
ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਥੱਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਤਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯੇਤ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਾਕੁਲਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਦਿਸਦੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਚ ਤੋਯੇਨ ਸ਼ੀਤਲੇਨ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਸਾਫ, ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਰਾਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੁਜਙ੍ਗਾਵਨਤਾਙ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਗਾਯਨਾਃ
ਉਥੇ ਨਾਗ ਤੇ ਕਿਨਨਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੀ ਹਨ।
ਏਵਂ ਨਾਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਪਰੇ ਵृਕ੍ਸ਼षਣ੍ਡਾ ਨਿਤ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ 196.
ਉਥੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲਗਦੇ ਹਨ।