ਅਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਨ ਸਦ੍ਵਾਦੀ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੇ ਧਰ੍ਮਦੂषਿਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਦਾ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਾਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਗਨ੍ਤੁਂ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਹਸਿ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਥੇ ਨਾ ਜਾਵੀਂ—ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਦਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਜੇ ਵੈਵਸਵਤ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਯਮਹਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕੁਲਸੇਤੁਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਵੇਖ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨਰਕਸ੍ਯ ਪੁਦਿਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਦੁਃਖੇਨ ਨਰਕਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਹੜਾ ਨਰਕ 'ਪੁਦਿਤ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੋਘਂ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਵਾਨ੍ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਕृषਿਜੀਵਨਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਜੋ ਖੇਤੀ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦਾ,
ਤਪੋ ਵਾ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ 193.
ਜਾਂ ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ,
ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਲਭਤੇ ਜਨ੍ਮ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੌਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ ਦਾਦਾ ਨੂੰ।
ਨ ਹਾਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਮਮ ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਬੱਚਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਾਂਗਾ ਨਹੀਂ।
ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟ ਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਮਹਂ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਆਗਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਨ ਭਯਂ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਤਃ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਤ੍ਯੇ ਤਿष੍ਠ ਮਹਾਭਾਗ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਪਾਲਯ
ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਾਤਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਾਤਿ ਚ
ਸੂਰਜ ਸੱਚ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਉਦਧਿਰ੍ਲ੍ਲਙ੍ਘਯੇਨ੍ਨੈਵ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਸਤ੍ਯਪਾਲਿਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਯਜ੍ਞਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ
ਸੱਚ ਨਾਲ ਯਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਸਤ੍ਯਂ ਗਾਤਿ ਤਥਾ ਸਾਮ ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ 193.
ਗਾਏਤਰੀ ਤੇ ਸਾਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸੱਚ ਹੈ; ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਲਭਤੇ ਯਥਾ ਤਾਤ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ।
ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵੇਦਗਰ੍ਭਃ ਪੁਰਾ ਕਿਲ
ਕਦੇ, ਰੁਦ੍ਰ — ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ — ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਧਾਰਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ ਤੇਨੈਵ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਦীক্ষਾ ਲਈ ਸੀ।
ਸਂਵਰ੍ਤੇਨ ਪੁਰਾ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਃ ਸਦੈਵਤਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੇਲੇ—
ਪਾਤਾਲੇ ਪਾਲਯਨ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਬਦ੍ਧੋ ਵੈਰੋਚਨੋ ਵਸਨ੍
ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਤ੍ਯੇ ਮਹਾਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨੋ ਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਮਹਾਂ ਵਿਂਧਿਆ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ।
ਗृਹਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਦृष੍ਟਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਘਰ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਣਵਾਸੀ ਵੀ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਤਕੜੀ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਤੋਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਲ੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸੱਚ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਧਰਮ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਃ ਸ੍ਵੇਨ ਦੇਹੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ 193.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਓ ਸੁਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ—
ऋषਿਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਸਤ੍ਯਵਾਗਨਸੂਯਕਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।