ਪਾਵਨੀਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੌ ਸ਼ੁਭਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਣਨ 'ਚ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਰਾਜਨृषਿਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਕ ਵਾਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਸੀ,
ਤੇਨ ਰੁष੍ਟੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਭੂਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ਜਾਤਃ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਾ ਭੂਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਮਿਥ੍ਯਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ੍ਯ ਕਦਾਚਨ
ਧਰਮਵਾਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਾ ਨਿਕਲੇ, ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਸਦਾ ਸੱਚੇ ਹੋਣ।
ਇਹ ਚੈਵ ਪੁਨਸ੍ਤਾਵਦਾਗਮਿष੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਥੇ ਹੀ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਂਸਿਨਂ ਤਾਤ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ 193.
ਪਿਤਾ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ, ਉਹਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਬਚਾ ਲਵੇਗਾ।
ਅਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਸਮ੍ਭਾष੍ਯੋ ਯੋऽਹਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਪਰ ਮੈਂ, ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਨਾ ਤਾਂ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ।
ਅਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਨ ਸਦ੍ਵਾਦੀ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੇ ਧਰ੍ਮਦੂषਿਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਦਾ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਾਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਗਨ੍ਤੁਂ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਹਸਿ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਥੇ ਨਾ ਜਾਵੀਂ—ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਦਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਰਾਜਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਜੇ ਵੈਵਸਵਤ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਯਮਹਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕੁਲਸੇਤੁਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਵੇਖ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨਰਕਸ੍ਯ ਪੁਦਿਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਦੁਃਖੇਨ ਨਰਕਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਹੜਾ ਨਰਕ 'ਪੁਦਿਤ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੋਘਂ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਵਾਨ੍ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਕृषਿਜੀਵਨਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਜੋ ਖੇਤੀ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦਾ,
ਤਪੋ ਵਾ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ 193.
ਜਾਂ ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ,
ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਲਭਤੇ ਜਨ੍ਮ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੌਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ ਦਾਦਾ ਨੂੰ।
ਨ ਹਾਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਮਮ ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਬੱਚਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਾਂਗਾ ਨਹੀਂ।
ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟ ਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਮਹਂ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਆਗਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਨ ਭਯਂ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਤਃ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਤ੍ਯੇ ਤਿष੍ਠ ਮਹਾਭਾਗ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਪਾਲਯ
ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਾਤਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਾਤਿ ਚ
ਸੂਰਜ ਸੱਚ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਉਦਧਿਰ੍ਲ੍ਲਙ੍ਘਯੇਨ੍ਨੈਵ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਸਤ੍ਯਪਾਲਿਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਯਜ੍ਞਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ
ਸੱਚ ਨਾਲ ਯਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਸਤ੍ਯਂ ਗਾਤਿ ਤਥਾ ਸਾਮ ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ 193.
ਗਾਏਤਰੀ ਤੇ ਸਾਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸੱਚ ਹੈ; ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਲਭਤੇ ਯਥਾ ਤਾਤ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ।