ਸ੍ਨਾਨੋਪਲੇਪਨਂ ਭੂਮੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਨਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਿਥੁਨਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਿਆ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਯਾਂ ਤੁ ਚ ਯੋ ਮੂਰ੍ਖੋ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਂ ਹਿ ਖਾਦਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਮੂਰਖ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਦਿਨ ਦੰਦਕਾਠੀ ਚਬਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਦ ਰਾਤ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਕਰ੍ਮ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਖਾਨਾਂ ਛੇਦਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੁੰਡਣ ਅਤੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਵਿਮृष੍ਟਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਤਃ
ਉਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਚ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਲਿਲਂ ਸ਼ੁਚਿ ੧੯੦.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤਥਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਿਲੋਦਕਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਫਿਰ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਨਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿ ਦੋषਨਿਵਾਰਕਮ੍
ਪੰਕਤੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨ ਸਂਕਲ੍ਪਃ ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਪਾਠਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਵਯੀਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਤਰੀਯਾਸਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉਪਰਲਾ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਰਿਤਯੇ ਤਥਾ
ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਅਖੁੱਟ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੁ ਵਸੁਧੇ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਜਦ ਤਕ ਤਿੰਨ ਚਾਵਲ ਦੇ ਗੋਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਾਨਿ ਚ ੧੯੦.
ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੀ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਚੇਤਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚੇਤਿ ਨਾਮਤਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਅਤੇ ਅਖੁੱਟ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਮੁਦਕੇ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਏਵਂ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤੀਜਾ ਪਾਣੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਰੀਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਿਤृਦੇਵਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਜ੍ਞਾਨੋਤ੍ਤਮੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਨਤਰ ਜਾਂ ਕਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਉਦ੍ਧਰੇਦ੍ਯਦਿ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਾਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਪਰਂ ਚਾਪਿ ਵਸੁਧੇ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪਿਤृਯਜ੍ਞਨਿਸ਼੍ਚਯੋ ਨਾਮ ਨਵਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ 'ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੇ ਪਿਤਰ-ਯਜਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚੈ' ਨਾਮਕ ਇਕ-ਸੌ-ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਅਥ ਮਧੁਪਰ੍ਕੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਦਾਨਸਂਕਰਣਪ੍ਰਕਰਣਮ੍ ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਹੁਣ ਮਧੁਪਰਕ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਦਾਨ ਤੇ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਵਾਰਤਾ: ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਸੁਣ ਕੇ,
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸੁਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਮਮੈਵਾਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਿਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕਸ੍ਮੈ ਚ ਦੇਯਾਨੀਤਿ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ?