ਏਤਾਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਮਾਧਵਿ
ਮਾਧਵੀ, ਸ੍ਰਾਧ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਸਮੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ षਣ੍ਮਾਸਂ ਦੁਃਖਮृਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਿਤਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਧृਤਂ ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨਾਵਾਦਿਤ੍ਯਂ ਚਾਵਲੋਕਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਫੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਂ ਚ ਧੂਪਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਿਲੋਦਕਮ੍
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਅਰਘ, ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਸੁੰਦਰੇ।
ਮृਤਾਨ੍ਨਂ ਯੇ ਨ ਭੁਞ੍ਜਂਤਿ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਮਾਧਵਿ
ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਭੋਗ ਦਿੱਤਾ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਮਾਧਵੀ,
ਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ਨਂ ਭੁਞ੍ਜਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੯੦.
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਦਮ੍ਭਕਾਰ ਕृਤੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਮੋਹ-ਝੂਠ ਕਰਕੇ ਖਾਣ ਪਿੱਛੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਪਾਯਸਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਕਪਿਲਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕਾਮੁਕਃ
ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਛੜੇ ਸਮੇਤ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਨਾਨੋਪਲੇਪਨਂ ਭੂਮੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਨਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਿਥੁਨਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਿਆ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਯਾਂ ਤੁ ਚ ਯੋ ਮੂਰ੍ਖੋ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਂ ਹਿ ਖਾਦਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਮੂਰਖ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਦਿਨ ਦੰਦਕਾਠੀ ਚਬਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਦ ਰਾਤ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਕਰ੍ਮ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਖਾਨਾਂ ਛੇਦਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੁੰਡਣ ਅਤੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਵਿਮृष੍ਟਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਤਃ
ਉਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਚ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਲਿਲਂ ਸ਼ੁਚਿ ੧੯੦.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤਥਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਿਲੋਦਕਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਫਿਰ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਨਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿ ਦੋषਨਿਵਾਰਕਮ੍
ਪੰਕਤੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨ ਸਂਕਲ੍ਪਃ ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਪਾਠਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਵਯੀਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਤਰੀਯਾਸਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉਪਰਲਾ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਿਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਰਿਤਯੇ ਤਥਾ
ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਅਖੁੱਟ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੁ ਵਸੁਧੇ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਜਦ ਤਕ ਤਿੰਨ ਚਾਵਲ ਦੇ ਗੋਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਾਨਿ ਚ ੧੯੦.
ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੀ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਚੇਤਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚੇਤਿ ਨਾਮਤਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਅਤੇ ਅਖੁੱਟ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਮੁਦਕੇ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਏਵਂ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤੀਜਾ ਪਾਣੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਰੀਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਿਤृਦੇਵਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।