ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ,

ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋਗਵੇਦਾਙ੍ਗਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍

ਉਥੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯਾ ਮਾਯਯਾ ਚ ਤੇ

ਬ੍ਰਹਮਨ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹਨ।

ਪਿਤਾ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੈਵਤ੍ਯੋ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ

ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੋ ਰੁਦ੍ਰਦੇਵੋ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ

ਮੇਰਾ ਪਰਦਾਦਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵ, ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ ੧੯੦.

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।

ਆਗਤਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸੋਮੇਨ ਸਹਿਤਾ ਯਦਿ

ਜੇ, ਬ੍ਰਹਮਨ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਨ,

ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹ

ਸੁਣੋ, ਬ੍ਰਹਮਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਰਦਾਦਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਾਨੁषੇषੁ ਵਾ

ਸ਼ਰਾਧ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ।

ਈਸ਼੍ਵਰੇਣੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਮਲਸਂਭਵਃ

ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬੋਲਿਆ।

ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਸ੍ਤੇਜਸਾ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ

ਅੱਗ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ,

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗ੍ਨਿਂ ਭਾषਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨ

ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: 'ਸੁਣੋ, ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ,'

ਤ੍ਵਯਾ ਭੁਕ੍ਤੇਤਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ

ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਸਹ ਸੋਮੇਨ ਭੁਞ੍ਜਤੇ

ਫਿਰ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਪਿੰਡ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਹ ਸੋਮੇਨ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਦੇਵਤੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਧਰਤੀ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।

ਏਵਂ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਦ੍ਯਾਦਗ੍ਨੇਰ੍ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ ੧੯੦.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਰ੍ਭਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਭੂਤਲੇ

ਫਿਰ, ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਭੂਮਿ 'ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤਾਮਹਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸਂਭੂਤਾਯ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਮ੍

ਪਿਤਾਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮੱਧਮ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ,

ਵਿਧਿਨਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ,

ਮਮ ਮਾਯਾਬਲੇਨੈਵ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ

ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਧ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਪੁਂਸਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਾਰਾ ਵਸੁਪਾਲਵਿਨਿਨ੍ਦਕਾਃ

ਨਪੁੰਸਕ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਣ ਵਾਲੇ,

ਨਰ੍ਤ੍ਤਕਾ ਗਾਯਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਰਙ੍ਗੋਪਜੀਵਿਨਃ

ਨਚਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰੰਗ ਮੰਚ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ,

ਰਾਜੋਪਸੇਵਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਣਿਜ੍ਯਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਾਃ

ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਣ ਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ,

ਅਸਂਸ੍ਕਾਰਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ

ਜੋ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ,

ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕ੍ਰੋਡਪृष੍ਠਸ਼੍ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਰ੍ਧੁषਿਕੋ ਦ੍ਵਿਜਃ

ਦਿੱਖਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਸੂਰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਜੋ ਨਾਈ ਹੈ,

ਤਸ੍ਕਰਾ ਲੇਖਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯਾਜਕਾ ਰਙ੍ਗਕਾਰਕਾਃ ੧੯੦.

ਚੋਰ, ਲੇਖਕ, ਭਾੜੇ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰੰਗ ਮੰਚ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,

ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਕਰਾ ਯੇ ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ

ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ,

ਦੂਰਾਧ੍ਵਾਨਂ ਗਤਾ ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ

ਜੋ ਦੂਰ ਦਾ ਸਫਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ,

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜਸਂ ਤਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ

ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜਸ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।