ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਚੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਯੇਨ ਹੇਤੁਮਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਉਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਾਨਿ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾऽਵਤਿष੍ਠਤਾ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ਨਮੋ ਮੇਦਿਨਿ ਲੋਕਮਾਤਰੁਰ੍ਵ੍ਯੈ ਮਹਾਸ਼ੈਲਸ਼ਿਲਾਧਰਾਯੈ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਵਾਪਦਾਨੇਨ ਤਵ ਭਕ੍ਤੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਵੱਲੋਂ ਨਿਵਾਪਾ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ,
ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਗੁਡਿਆਂ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਯ੍ਯਾਨਂ ਦੇਵਿ ਤਥੈਵਾਞ੍ਜਨਕਙ੍ਕਣਮ੍
ਬਿਸਤਰਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕੰਗਣ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੁਰ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਨਿਵਾਪਸ੍ਥਾਨਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਨਿਵਾਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਰੇਣੋਦੁਮ੍ਬਰਸ੍ਥੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਤਿਲੋਦਕਮ੍
ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ, ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਂ ਤਦਾ ਤੋਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਉਹ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰੇਤਂ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯੈਵਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ 188.
ਫਿਰ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਪਿਪੀਲਿਕਾਦਿਭੂਤਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਭਾਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
—ਚੀਟੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਭਾਗ ਨੂੰ—
ਭੁਕ੍ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੀਨਾਨਾਥਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਸਹਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਹ ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਏ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਸਦਾ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੇਮਿਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਃ ਸ਼ੌਚਂ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਧਰ੍ਮਸਂਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਧਰਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ—
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਪਿਤृਯਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨ ਸਸ਼ਂਯਃ
ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਤृਤੀਯੇ ਚ ਮਾਸੇ ਸਪ੍ਤਨਵੇषੁ ਚ 188.
ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਤੇ ਨੌਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯਾਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋਪਚਾਰੇਣ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
—ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਤ ਭੋਗ ਦੇ ਕੇ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਲਈ ਹਰ ਥਾਂ—
ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯੇ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਤਥਾ
ਜਦ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਿਤਾਮਹਃ ਸ੍ਨੁषਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਤਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਪਿਤਾਮਾ, ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ, ਪਤਨੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸਬੰਧੀ—
ਸ੍ਵਯਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਰੋਦਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਕ ਪਲ ਰੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਿਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਕਿਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ?
ਸ੍ਨੇਹਭਾਵੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰੋ ਹਿ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ
ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰੇष੍ਵਨੁਭੂਤਾਨਿ ਕਸ੍ਯ ਤੇ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਵਯਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੌਣ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕੌਣ ਹਾਂ?
ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯੇ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਪਿਤृਤ੍ਵਮੁਪਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਕਰਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ 188.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ ਅਤੇ ਪਰਦਾਦਾ ਵੀ।