ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਪ੍ਰੇਤੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍

ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਪਾਕਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ 188.

ਅਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਵਿਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵਰਾਨਨੇ

ਜੋ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹਨ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ,

ਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਚ ਪ੍ਰਯੋਜਿਤਃ

ਜਿਸ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ,

ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨਮ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ

ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ,

ਗਤੋऽਸਿ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕੇ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਵਿਹਿਤੇਨ ਚ

ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈਂ।

ਅਸ੍ਤਙ੍ਗਤੇ ਤਥਾਦਿਤ੍ਯੇ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਨ੍ਦਿਰਮ੍

ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਾਦ੍ਸਂਵਾਹਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ

ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਯਾਵਤ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਭੋਗਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਤੇ

ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ

ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਆਵੇ,

ਨਿਪਾਤਦੇਸ਼ਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਦੇਸ਼ੇ ਸਮਾਹਿਤਃ 188.

ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।

ਚਤੁਃषष੍ਟਿਕृਤਂ ਭਾਗਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍

ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਚੌਂਸਠ ਗੁਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਛਾਯਾਯਾਂ ਕੁਂਜਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਦੀਕੂਲਦ੍ਰੁਮੇ ਤਥਾ

ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ ਵੀ,

ਯਂ ਦੇਸ਼ਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਕ੍ਕੁਟਸ਼੍ਵਾਨਸ਼ੂਕਰਾਃ

ਉਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਰਗੇ, ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਸੂਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ,

ਕੁਕ੍ਕੁਟਃ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਧਰੇ

ਮੁਰਗਾ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,

ਵਰ੍ਜਨੀਯਾ ਬੁਧੈਰੇਤੇ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਏ,

ਨਾਗਾ ਭੂਤਾਨਿ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਃ

ਸੱਪ, ਭੂਤ, ਯਜਨ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹਨ,

ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਤਤਂ ਜਗਤ੍

ਮੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਗਤ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ,

ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਭੂਮੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਤਦਨਨ੍ਤਰੇ

ਉਹ ਲੋਕ, ਧਰਤੀਏ, ਫੌਰਨ ਹੀ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਲੈਣ,

ਤ੍ਵਦਧੀਨਂ ਜਗਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਤਵੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਹਤਂ ਭਵੇਤ੍

ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰਾ ਆਧੀਨ ਹੈ, ਭਦਰੇ; ਜੇ ਇਹ ਤੇਰਾ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ,

ਪਤਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਤੇਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ 188.

ਉਹ ਲੋਕ ਉਸ ਬਚੇ ਹੋਏ ਕਰਕੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰਏ,

ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਿਣ੍ਡਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਮਾਧਵਿ

ਪਿੰਡ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਾਧਵੀਏ,

ਨ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਯਗੋਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਨ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ

ਜੋ ਉਥੇ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੋਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ,

ਏਵਂ ਦਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਗਤਾ ਨਰਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,

ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਦੀਂ ਸੋऽਪਿ ਸਚੈਲਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍

ਉਹ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਸਮੇਤ ਸਨਾਨ ਕਰੇ,

ਏਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਵੇ,

ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧृष੍ਟਪੁष੍ਟੇਨ ਮਾਧਵਿ

ਫਿਰ, ਮਾਧਵੀਏ, ਉਹ ਅਰਘ ਤੇ ਪਾਦਯਾ ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵੇ,

ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ- ਇਦਂ ਤੇ ਆਸਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜ

ਮੰਤਰ: 'ਇਹ ਆਸਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ,'

ਉਪਵੇਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਵਿਪ੍ਰਂ ਛਤ੍ਰਂ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਪੁਨਃ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਛਤਰੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇ,