ਜ੍ਵਲਮਾਨਂ ਤਦਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੜਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਰੱਖ ਦੇਣੀ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇषੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਮੇਵਂ ਭਵਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਪੁੱਤਰ, ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਲਈ ਇਹੀ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਮृਤਂ ਨਾਮ ਤਥੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੋਤ੍ਪਤਿਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿਚ 'ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਸੱਤ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਿਣ੍ਡਕਲ੍ਪਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੋਤ੍ਪਤਿਪ੍ਰਕਰਣਮ੍ ਦੇਵਦੇਵੋऽਸਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਨਾਥੋऽਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਹੁਣ ਪਿੰਡ-ਕਲਪ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਗਤਾਯੁषਸ੍ਤृਤੀਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਦੀਜਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੀਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡਂ ਸਂਚੂਰਣਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੀਂਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍
ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੀਹ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਜਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਤ੍ਵਹਨਿ ਸਪ੍ਤਮੇ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰਾਦਿਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੌਚਂ ਦਿਨੇ ਚ ਦਸ਼ਮੇ ਤਥਾ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇ ਚ ਦਿਵਸੇ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੋੱਦਿਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਧਵਿ
ਇਹ ਇਕੋੱਦਿਸ਼ਟ ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਪ੍ਰੇਤੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਕਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ 188.
ਅਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਵਿਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਜੋ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹਨ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ,
ਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਚ ਪ੍ਰਯੋਜਿਤਃ
ਜਿਸ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ,
ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨਮ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ,
ਗਤੋऽਸਿ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕੇ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਵਿਹਿਤੇਨ ਚ
ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਅਸ੍ਤਙ੍ਗਤੇ ਤਥਾਦਿਤ੍ਯੇ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦ੍ਸਂਵਾਹਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਭੋਗਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਆਵੇ,
ਨਿਪਾਤਦੇਸ਼ਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਦੇਸ਼ੇ ਸਮਾਹਿਤਃ 188.
ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਕृਤਂ ਭਾਗਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਚੌਂਸਠ ਗੁਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਛਾਯਾਯਾਂ ਕੁਂਜਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਦੀਕੂਲਦ੍ਰੁਮੇ ਤਥਾ
ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ ਵੀ,
ਯਂ ਦੇਸ਼ਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਕ੍ਕੁਟਸ਼੍ਵਾਨਸ਼ੂਕਰਾਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਰਗੇ, ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਸੂਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ,
ਕੁਕ੍ਕੁਟਃ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਧਰੇ
ਮੁਰਗਾ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਵਰ੍ਜਨੀਯਾ ਬੁਧੈਰੇਤੇ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਏ,
ਨਾਗਾ ਭੂਤਾਨਿ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਃ
ਸੱਪ, ਭੂਤ, ਯਜਨ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹਨ,
ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਤਤਂ ਜਗਤ੍
ਮੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਗਤ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ,
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਭੂਮੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਤਦਨਨ੍ਤਰੇ
ਉਹ ਲੋਕ, ਧਰਤੀਏ, ਫੌਰਨ ਹੀ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਲੈਣ,