ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤਰਣਸ਼ਾਯੀ ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਲੈਟ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਵਾਚਯੇਤ੍ਸ੍ਨੇਹਭਾਵੇਨ ਭੂਮਿਦੇਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਜਾਤੀਆਂ—ਭੂਮੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਗੋਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਾਸਾਂ ਚੈਵ ਦਾਨੇਨ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਨਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਛ੍ਰੁਤਿਪਥਂ ਦਿਵ੍ਯਮੁਤ੍ਕਰ੍ਣੇਨ ਚ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਵਿਹ੍ਵਲਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਮਮ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ- ੴ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮੇ ਸੁਵਿਮਲਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਮਾਦ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਨਕਰਂ ਤ੍ਵਮृਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ: ਓṃ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਧੁਪਰਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤ ਏਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਮਧੁਪਰ੍ਕਕਮ੍ 187.
ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿਨਿਸ੍ਸृਤੇ ਪ੍ਰਾਣੇ ਸਂਸਾਰਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਮਹਾਵਨਸ੍ਪਤਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨਪਿ
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਲੈਣ।
ਤੇਜੋऽਵ੍ਯਯਕਰਂ ਚਾਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਚਿਰਕਾਲ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਣ।
ਤੀਰ੍ਥਾਦ੍ਯਾਵਾਹ੍ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਆਦਿਕਾ ਸੱਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ — ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਣ੍ਡਕੀ ਭਦ੍ਰਨਾਮਾ ਚ ਸਰਯੂਰ੍ਬਲਦਾ ਤਥਾ
ਗੰਡਕੀ, ਭਦਰਾ ਤੇ ਸਰਯੂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ।
| ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਾਗਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਉਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਥਾ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਾ ਸਿਰ ਕਰਕੇ ਵਿਛਾ ਦੇਣਾ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨਗ੍ਨਿਮੁਖਾਨ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਗृਹ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਦਿਵਯ ਅੱਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਅੱਗ ਫੜ ਲੈਣੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਜਾਨਤਾ ਵਾਪ੍ਯਜਾਨਤਾ 187.
ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਣਾ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਲੋਭਮੋਹਸਮਾਵृਤਃ
ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜ੍ਵਲਮਾਨਂ ਤਦਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੜਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਰੱਖ ਦੇਣੀ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇषੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਮੇਵਂ ਭਵਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਪੁੱਤਰ, ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਲਈ ਇਹੀ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਮृਤਂ ਨਾਮ ਤਥੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੋਤ੍ਪਤਿਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿਚ 'ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਸੱਤ ਅੱਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਿਣ੍ਡਕਲ੍ਪਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੋਤ੍ਪਤਿਪ੍ਰਕਰਣਮ੍ ਦੇਵਦੇਵੋऽਸਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਨਾਥੋऽਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਹੁਣ ਪਿੰਡ-ਕਲਪ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਗਤਾਯੁषਸ੍ਤृਤੀਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਦੀਜਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੀਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡਂ ਸਂਚੂਰਣਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੀਂਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍
ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੀਹ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਜਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਤ੍ਵਹਨਿ ਸਪ੍ਤਮੇ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰਾਦਿਨਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੌਚਂ ਦਿਨੇ ਚ ਦਸ਼ਮੇ ਤਥਾ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇ ਚ ਦਿਵਸੇ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੋੱਦਿਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।