ਅਹੋ ਮੁਨਿਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਅਹੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਹਾਏ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਹਾਏ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ!
ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਸੌਹृਦਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਮੁਹੱਬਤ, ਦੋਸਤੀ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਕृਤਸ੍ਨੇਹਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਮਯਾ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਰ੍ਭਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਬਿਛਾ ਕੇ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੋਕਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਏਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਗਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਮृਤਿਸਤ੍ਤ੍ਵੋ ਹ੍ਯਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੀ ਅਕਲ, ਯਾਦ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਸਭ ਖੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੁਨਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਨਾ ਡਰ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਓਟ ਲੈ।
ਅਧਰ੍ਮਂ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮੋ ਨੈਵਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਲਈ।
ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਤਤੋऽਪ੍ਯਾਸ਼ੁ ਆਜਗਾਮ ਤਪੋਧਨਮ੍ 187.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤਪਸਵੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਵਾਗ੍ਭਿਰਿष੍ਟਾਭਿਰਵ੍ਯਯੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤृਯਜ੍ਞੇਤਿ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਕृਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯੋ ਵਿਤ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਵਿਧਿਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰੇਤਕਰ੍ਮ ਚ ਯਾ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਦਾ ਢੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ ਜਿਹੜੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਮਮ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧ੍ਰੁਵਂ ਜਨ੍ਮ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਜਸ੍ਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਯਃ ਸ਼ਾਰੀਰਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸਤ, ਰਜ ਤੇ ਤਮ — ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਨਾਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਦੋषੇਣ ਤਾਮਸਃ
ਤਮ ਗੁਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਮੀ ਕਰਕੇ, ਸਤ ਗੁਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਮੁਕ੍ਤਿਯਾਨਾਯ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਜਨਾਃ 187.
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸਤਗੁਣੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੂਰੋ ਭੀਰੁਰ੍ਵਿषਾਦਿ ਚ ਹਿਂਸਕੋ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ, ਡਰਪੋਕ, ਬੁਰਾਈਆਂ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਹਿੰਸਕ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮਸਂ ਤਦ੍ਵਿਜਾਨੀਯਾਦੁਚ੍ਯਮਾਨੋ ਨ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਤਾਮਸੀ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝੋ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਬਲੋ ਵਾਚਿ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਚਲਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਦਾਯਤਃ
ਉਹ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੱਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਸੰਯਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਣੋ।
ਏਵਂ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਸ੍ਤੁ ਨ ਸ਼ੋਕਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਗਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਲਜ੍ਜਾ ਧृਤਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਨਯਃ
ਲਾਜ, ਹੌਸਲਾ, ਧਰਮ, ਸੋਭਾ, ਇਜ਼ਤ, ਯਾਦ ਤੇ ਸਮਝ—
ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਕੇਨੋਪਹਤਂ ਨਰਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਢ: ਸ੍ਨੇਹਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਂਸਾਨृਤੇ ਤਥਾ
ਮੋਹ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਿੰਸਾ ਤੇ ਝੂਠ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਂਯਮ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਸਭ ਦੇ ਉੱਤੇ ਮੋਹ ਰੋਕ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵੱਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ 187.
ਮੈਂ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਕਹੇ ਹਨ।