ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਮਾਖਿਲਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।
ਗੁਰੁਂ ਭਾਗਵਤਂ ਚੈਵਮਰ੍ਚਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤ ਦੀ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਗੁਰੁਂ ਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੋਜਨੈਃ 184.
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰ।
ਗੁਰੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਤੁष੍ਟੋ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੂਰਤਰੋ ਹ੍ਯਯਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਗੁਰੂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਿਤਂ ਚ ਕੁਲਂ ਤੇਨ ਨਵਭਿਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਕੁਲ ਦੇ ਨੌ ਤੇ ਸੱਤੀ ਜਨਮ ਤੱਕ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹ੍ਯੇਵਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਰ੍ਚ੍ਚਨਮ੍ ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇੰਨੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਤਾਮ੍ਰਾਰ੍ਚਾਸ੍ਥਾਪਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ 'ਤਾਮੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਰਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਕਾਂਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਸ੍ਥਾਪਨਮ੍ ਕਾਂਸ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰੂਪਾਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਮ੍
ਹੁਣ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ: ਕਾਂਸੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀ ਮੂਰਤੀ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਾਂ ਚੈਵ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਨ੍ਯੁਪਾਨਯੇਤ੍
ਜੇਠ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਲੈ ਆਉ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਗृਹ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਿਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੈ, ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ।
ਯੋऽਸੌ ਭਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਪੂਜ੍ਯੋ ਧ੍ਯੇਯੋ ਗੋਪ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਮੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਹੋ ਜੋ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਯੋਗ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰਃ ਕਲਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਗਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਚਾਰ ਘੜੇ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰਃ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਪੂਰ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮੇ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਚਾਰ ਘੜੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਭਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮਮਾਰ੍ਚ੍ਚਾਯਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਕਃ
ਪੂਜਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਆਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ- ਆਦਿਰ੍ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਗਾਨ੍ਤਕਲ੍ਪਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇष੍ਵਪਿ ਕਲ੍ਪਭੂਤਃ 185.
ਮੰਤ੍ਰ: ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਰੰਭ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹੋ।
ਵਿਕਾਰ ਅਵਿਕਾਰ ਅਕਾਰ ਸਕਾਰ ਸ਼ਕਾਰ षਕਾਰ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਰੂਪਃ ਕ੍ਸ਼ਰਮਕ੍ਸ਼ਰਂ ਧृਤਿਰੂਪਃ ਅਰੂਪਮਿਤਿ ਨਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯੇਤਿ ਅਸ਼੍ਵੇਨ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮੂਲੇषੁ ਚੋਤ੍ਤਰੇ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬਦਲਾਅ, ਅਬਦਲ, ਅਲਖ, ਲਖ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ੁਭ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ, ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸ, ਥਿਰਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ। ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ—
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇषੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮਮ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਉਹੀ ਵਿਧੀ ਅਪਣਾਉ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਕਂ ਗृਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧਫਲਾਨਿ ਚ
ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫਲ ਲੈਣ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ- ੴ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਮਃ ਕੁਬੇਰੋ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸੋਮਬृਹਸ੍ਪਤੀ ਚ
ਮੰਤ੍ਰ: ਓਮ—ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯਮ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕੁਬੇਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੋ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵੌषਧਯੋ ਜਲਾਨਿ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਸ ਵਾਯੁਸਾਰਥਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਖਧੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਜੋ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਵਾਂਗ ਹੈ—
ਅਨੇਨੈਵ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਇਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਾਂ ਚ ਜਲੈਃ ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉ।
ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ਼ੋਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰੇਤ੍
ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਸਰਾਂਸਿ ਯੇ ਤੇ ਚ ਸਮਸ੍ਤਸਾਗਰਾ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ
ਮੰਤ੍ਰ: ਸਾਰੇ ਸਰੋਵਰ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ—
ਏਵਂ ਮਾਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਿਣਃ 185.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉ।
ਗਨ੍ਧਧੂਪਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਵਿਭਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਚੰਦਨ, ਧੂਪ ਆਦਿਕ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ਯਾਨਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਕਪੜੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ- ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯਾ ਹृਤਾਨਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਸੌਮ੍ਯਾਨਿ ਸੁਖਾਵਹਾਨਿ
ਮੰਤਰ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਨਰਮ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਕਪੜੇ ਮੈਂ ਲੈ ਲਏ ਹਨ।