ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਤਸ੍ਯਾ ਆਨਯਨੇऽਤ੍ਵਰਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਤੁਰ ਪਈ।
ਸਾ ਚੈਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਦਿਵਸੇ ਪਾਨਮਾਂਸਰਤਾ ਸਦਾ 180.
ਉਹ ਜਿਹੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਣ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਕੱਲੀ ਸੀ।
ਸੇਵਕੈਃ ਸਾ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਆਨੀਤਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਆਏ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੀ ਪੱਕੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਚਾਪਿ ਨੋ ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚਾਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਪਿਤॄਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਵੈ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਮਥੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨृਪਃ ਸਪੁਰਸਜ੍ਜਨਃ
ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਵੀ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਨੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਃ ਸ ਵੈ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਨ ਚ ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਵਿਚੇਤਨਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਜੀਵ ਤਾਂ ਦਿੱਸਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਕਰੋਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍ ।।180.
ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਇੱਥੇ ਪੂਰਵ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਰਾਧ ਚਾਂਦੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮਾਮੀਕ੍ਸ਼ਥ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ
ਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇऽਤੀਵ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਵਭृਥੇ ਯਥਾ
ਉਹ ਪਹਿਨ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲਾ ਦীক্ষਿਤ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਤੀਰਥ, ਵਧੀਆ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਝੀਲਾਂ,
ਪਿਤॄਣਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 180.
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪ੍ਰਤਿਪਦਨ੍ਤਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਸਤ੍ਵਰਾਃ
ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਰੀਕ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਆਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਪੁਰੀਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਪਾਤਾਲਮੇਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਤੇ ਸਵਿਤਰਿ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਕਰਿਆ,
ਸੁਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਜ ਗਏ ਹਾਂ ਤੇ ਸਦਾ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਦृष੍ਟੋ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦਸ੍ਮਾਕਂ ਸੁਦੁਰਤ੍ਯਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਗੱਲ ਵੇਖ ਲਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾਨਂ ਸ ऋषਿਂ ਜਨਾਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਆਰੁਹ੍ਯ ਵਰਯਾਨਂ ਤੇ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵृਤਾ ਸੁਰੈਃ ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਗਣਃ ਪਰਿਵਾਰਕੈਃ
ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਥੁਰਾਭਵਮ੍
ਏ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਠਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ 180.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਏਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾਨਾਵ੍ਰਤਿਨੇ ਨ ਚਾਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਵੇਂ ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਜਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਕਥਨੀਯਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਭਾਗਵਤਾਨ੍ਸਦਾ ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰਣੀ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੁਦਿਤਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।