ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯੇਨਾਹਂ ਤੋषਿਤੋऽਭਵਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਕਿਂ ਤਦ੍ਵਦ ਯਥਾਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇਨ ਸਿਦ੍ਧਂ ਭਵੇਦਿਦਮ੍ ਯਾ ਸਾ ਤੇ ਰਾਜਮਹਿषੀ ਤਾਮਾਨਯ ਵਰਾਨਨਾਮ੍ ।। 180.
ਦੱਸ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਦਾਸੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤ੍ਯਪਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੀਵੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਃਪੁਰਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਦਾਸੀ ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਾ
ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਸਮਾਸੀਨਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਨਤਾਨਨਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਬੈਠ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਪਿਤਰੋ ਲੋਕੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਵੀ ਪਿਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਏਕੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਪ੍ਰਾਣਿਭਿਰਾਵृਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੱਖਮ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਸ ਨਿਰਯੇऽਸ਼ੁਚੌ
ਉਹ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਗੰਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਤ੍ਮਕਰ੍ਮਜਨਿਤਂ ਮਮ ਕਰ੍ਮ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾ ਦਾਸੀ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਨ੍ਤੁਃ ਕਿਲੋਚ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਦਾਸੀ ਦੀ ਜੋ ਦਾਸੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਉਲਾਦ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਤਸ੍ਯਾ ਆਨਯਨੇऽਤ੍ਵਰਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਤੁਰ ਪਈ।
ਸਾ ਚੈਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਦਿਵਸੇ ਪਾਨਮਾਂਸਰਤਾ ਸਦਾ 180.
ਉਹ ਜਿਹੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਣ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਕੱਲੀ ਸੀ।
ਸੇਵਕੈਃ ਸਾ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਆਨੀਤਾ ਮੁਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਆਏ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੀ ਪੱਕੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਚਾਪਿ ਨੋ ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚਾਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਪਿਤॄਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਵੈ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਮਥੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨृਪਃ ਸਪੁਰਸਜ੍ਜਨਃ
ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਵੀ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਨੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਃ ਸ ਵੈ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਨ ਚ ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਵਿਚੇਤਨਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਜੀਵ ਤਾਂ ਦਿੱਸਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਕਰੋਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍ ।।180.
ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਇੱਥੇ ਪੂਰਵ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਰਾਧ ਚਾਂਦੀ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮਾਮੀਕ੍ਸ਼ਥ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ
ਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇऽਤੀਵ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਵਭृਥੇ ਯਥਾ
ਉਹ ਪਹਿਨ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲਾ ਦীক্ষਿਤ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਤੀਰਥ, ਵਧੀਆ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਝੀਲਾਂ,
ਪਿਤॄਣਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 180.
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪ੍ਰਤਿਪਦਨ੍ਤਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਸਤ੍ਵਰਾਃ
ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਰੀਕ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਆਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਪੁਰੀਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਪਾਤਾਲਮੇਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਤੇ ਸਵਿਤਰਿ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਕਰਿਆ,
ਸੁਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਜ ਗਏ ਹਾਂ ਤੇ ਸਦਾ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।